Najnowsze recenzje książek

Trzecia część cyklu z komisarzem Brudnym, zatytułowana „Cherub”, w moim odczuciu przekroczyła granice dobrego smaku. Ilość wulgaryzmów, a nade wszystko sadyzmu i przemocy, przeraża. Tym bardziej że wszelkie brutalne sceny, których jest tu mnóstwo, tak klarownie opisano, że jak żywe stają przed oczami. Autor częściej niż inni posiłkuje się wyolbrzymianiem, skrajną przesadą, która z czasem przeszkadzała. Postaciom wierzyłem, aczkolwiek większość z nich zbudowano tendencyjnie. Gliniarze musieli by...

Znów wracam do mego ulubionego polskiego nowelisty Bolesława Prusa. Tym razem za sprawą czterdziesto-stronicowej sielanki o tytule "Przygoda Stasia". Z jej każdą kolejną stroną czułem większy spokój i błogość, gdy otaczała mnie wiejska przyroda przesycona miłymi kolorami i zapachami lata. Głównym bohaterem, centrum wokół którego toczy się utwór jest półtora-roczny Staś. Autor wprowadza retrospekcję, byśmy mogli zobaczyć jak doszło do jego narodzin. Później widzimy świat z rozkosznej perspektywy...

"(…) zdałam sobie sprawę, że – mimo wszelkich niebezpieczeństw – zawsze lepsze będzie to, co jest w ruchu, niż to, co w spoczynku; że szlachetniejsza będzie zmiana niż stałość; że znieruchomiałe musi ulec rozpadowi, degeneracji i obrócić się w perzynę, ruchome zaś – będzie trwało nawet wiecznie." Można by powiedzieć że "Bieguni" są oryginalną powieści lecz ja określił bym ją raczej jako dziwną. Źle się ją czytało, w żadnym stopniu nie pochłonęła mej uwagi. Autorka niewątpliwie napisała utwór am...

Jak miło po latach wraca się do znakomitej twórczości Terry'ego Pratchetta. "Wiedźmikołaja" czytam po raz drugi. Za pierwszym razem bardzo się męczyłem, a druga lektura dwudziestego tomu "Świata Dysku" była dla mnie przednią zabawą. Powieść posiada wiele atutów, przede wszystkim: - Setki scen z nieprzeciętnie inteligentnym, oryginalnym humorem przy którym, nawet ponurak wybuchnie śmiechem. - Klarowne, zwięzłe pióro, kreślące sceny pełne niesamowitości i niecodziennej magii. - Książkę utrzymano...

Za sprawą lektury "Ubika" po raz drugi spotykam się z ambitną, ciekawą i oryginalną twórczością Philipa K. Dicka. O "Ubiku" świat dowiedział się w 1969 roku i od razu doceniła go rzesza fanów. Powieść science-fiction wciąga z każdą stroną bardziej, dzięki czemu czyta się ją szybko i przyjemnie. Mimo swej niedorzeczności, urzekł mnie humor sytuacyjny. Na przykład kłótnia Joe'go Chipa z drzwiami które nie chciały wypuścić go z domu bez opłaty. Lub z ekspresem któremu Joe nie mógł zapłacić za star...

Opowiadanie "Wampirzyca z hrabstwa Sussex" należy do klasyki kryminału. Nim po raz ósmy spotykam się z eleganckim piórem Arthura Conana Doyle'a. Autor z pieczołowitą starannością kreśli lekką, kryminalną historię. Tytuł sugeruje co prawda że dostaniemy coś odrealnionego, nic bardziej mylnego. W pełni przekonująca kreacja postaci, konsekwentnych w zachowaniu, sprawiła że odbierałem ich jak żywych ludzi, jedynie przez przypadek błądzących po kartach opowiadania. Świat przedstawiony przez twórcę p...

„Widziałem, jak diabeł chodzi tam na palcach“ Lekturą "Martwego sadu" po raz pierwszy stykam się z twórczością Mieczysława Gorzki. Kryminał oparto na ciekawym pomyśle, a mimo tego nie zawładnął on moją wyobraźnią i nie pochłonął uwagi. Napięcie przez większą część powieści jest marne. Prosty język, rysuje obrazy niepełne, niekonkretne, prawie bezbarwne. Opisy dróg wymienianych z nazwy, wydają się niczemu nie służyć, a liczne powtórzenia zwalniają tempo akcji. Atutem są naturalne, w pełni ludzk...

Współpraca recenzencka. Za udostępnienie egzemplarza "Heart of Darkness", Josepha Conrada dziękuję Wydawnictwu Słówko. W przeciwieństwie do "Kubusia Puchatka", tegoż samego wydawnictwa, oryginalne wydanie "Jądra ciemności" okazało się dla mnie zbyt trudne do przerobienia. By zrozumieć tekst, należy opanować angielski na poziomie B2. Zastanawiam się jakim to sposobem Józef Korzeniowski, Polak, który dość późno poznał ów język, z czasem władał nim z tak nieprzeciętną perfekcją. Ja uczę się go od...

Napisaną lekko i ze smakiem powieścią "Była sobie rzeka" rozpoczynam literacką przygodę z piórem Diane Setterfield. Autorka posiada niezwykły talent do powolnego niczym wody Tamizy, snucia przedziwnych historii. Tu magia miesza się z codziennością, a przeszłość z tym co tu i teraz. Dlatego też czytanie dostarcza mnóstwa przyjemności. Twórczyni potrafi wzruszyć, przejąć, rozbawić, rozczulić, wzbudzić współczucie ale i smutek. Jednak nie każdemu będzie odpowiadało dość niskie napięcie. Zwięźle s...

"Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają, jak latać." "Małego Księcia" dobrze czytać można tylko sercem. Wtedy chłoniemy zawarte tu prawdy niczym szczere złoto. Jest to niezwykle mądra baśń jakich mało, spodobać się może nie tylko dzieciom, które ujrzą w niej swój sposób rozumowania. Dorośli docenią jej ponadczasową mądrość, znakomity sposób prowadzenia pióra, barwne postacie, które zostaną z nimi długo po lekturze. Mimo że to baśń i wydarzenia tu p...

"Może wszyscy są samotni. Może po prostu to znaczy być człowiekiem. Ciągle się zmagać z własną samotnością, z istnieniem w pojedynczym ciele." „Gośćmi weselnymi” powieścią oryginalną i dość ambitną, po raz pierwszy spotykam się z twórczością Alison Espach. Akcja książki wydaje się być pozbawiona napięcia, a życie bogaczy bawiących się na tygodniowym weselu w ekskluzywnym hotelu oderwane od rzeczywistości. Sytuację ratują liczne nawiązania do literatury epoki wiktoriańskiej, oraz mądre spostrze...

Po dwudziestu latach wracam do pasjonującej i jednej z najważniejszych polskich powieści, "Lalki". Ogromnych rozmiarów, gęsto zaludniona, mocno osadzona w realiach społecznych, politycznych i ekonomicznych końca XIX wieku, zdaje się być żywym obrazem zarówno Warszawy, Polski a nawet Europy. Bolesław Prus zawarł w niej mnóstwo ciekawych i odkrywczych przemyśleń na temat natury ludzkiej. Na pierwszym planie widzimy Stanisława Wokulskiego, który ciężką pracą awansował ze skromnego pracownika sklep...

"- Dlaczego nie powiedziałeś mi wcześniej, że mam ochroniarza? - Żeby cię nie wystraszyć. - Dlaczego więc mówisz mi o tym teraz? - Żeby cię wystraszyć." Lekturą "Skarbu" pierwszej części cyklu Rodzina Monet, stykam się z drętwą i nudną twórczością Weroniki Marczak. Zaletą jest: - atmosfera tajemniczości. Do wad zaliczę: - ospale toczącą się, nieciekawą fabułę oraz towarzyszące jej śladowe napięcie. - sztuczny język, któremu brakowało swobody zdecydowanie męczył. - brak głębi przestrzennej wyn...

Kryminał zatytułowany "Czerwień" rozpoczyna cykl Kolory zła, nim po raz pierwszy spotykam się z twórczością Małgorzaty Sobczak. Owe spotkanie nie w pełni mnie usatysfakcjonowało. Zalety to: - klarowny, miejscami poetyczny język oraz krótkie, zwięzłe opisy przywoływały w wyobraźni konkretne, namacalne sceny. - przybliżenie funkcjonowania mafii, oraz sądownictwa zdaje się być nader trafne. - autorkę stać na mądre stwierdzenia. - powieść za sprawą mocnego osadzenia w polskiej rzeczywistości posiad...

Wyobrażacie sobie świat za pięćset lat? Dmitry Glukhovsky, pisarz o ogromnej wiedzy i wyobraźni w utworze si-fi "Futu.re" roztoczył przed czytelnikiem swoją ponurą, złowieszczą wizję. Nie skolonizowaliśmy innych planet, a że żyjemy nieskończenie długo, populacja liczy bilion istnień. Europa to jedna wielka aglomeracja, pełna drapaczy chmur w których tłoczymy się ściśnięci jak sardynki w puszce. W takiej sytuacji rodzina zmienia się w archaiczne, teoretyczne pojęcie. Zabrania się płodzić dzieci...