Wyobrażacie sobie świat za pięćset lat? Dmitry Glukhovsky, pisarz o ogromnej wiedzy i wyobraźni w utworze si-fi "Futu.re" roztoczył przed czytelnikiem swoją ponurą, złowieszczą wizję.
Nie skolonizowaliśmy innych planet, a że żyjemy nieskończenie długo, populacja liczy bilion istnień. Europa to jedna wielka aglomeracja, pełna drapaczy chmur w których tłoczymy się ściśnięci jak sardynki w puszce. W takiej sytuacji rodzina zmienia się w archaiczne, teoretyczne pojęcie. Zabrania się płodzić dzieci a jeśli urodzą się odbierane są matkom i wysyłane do zamkniętych zakładów, gdzie poddaje się je torturom.
Czytając bezduszne, brutalne opisy, czułem mdłości i czym prędzej chciałem odłożyć sześćset-stronicowe tomiszcze. Przekonująco i konsekwentnie ociosane ze słów postacie, dodają życia powieści, pomagają uwierzyć w nią. Zwięzły, bogaty, inteligentny język, kreśli klarowne sceny oraz przykuwa uwagę. Akcja toczy się szybko i nieprzewidywalnie.
W tej wizji człowiek przestaje być człowiekiem i bawi się w Boga, a nie wiedząc co to przemijanie gubi sens życia. Tu hologram nieudolnie zastępuje krajobraz a wszystko produkuje się z kompozytów.
Odkrycia naszego pokolenia zapewnią kolejnym wieczną młodość. Nasze dzieci będą żyć wiecznie. Ziemię zaludnią tryskające zdrowiem doskonałe istoty. Ale każda utopia ma swoje cienie. Ktoś musi czuwać, by ów nowy wspaniały świat nie runął pod ciężarem przeludnienia, by ludzie porzucili swe zwierzęce instynkty i zaczęli żyć jak przystoi nieśmiertelnym.
Ocena czytelników: 5.25 (głosów: 6)
Autor recenzji ocenił książkę na: 5.0