Najnowsze recenzje książek

Spoglądając pewnego razu na okładkę "Psa, który jeździł koleją" poczułem tak przemożne rozrzewnienie, że bez namysłu nabyłem książkę czytaną w czasach dla mnie zamierzchłych. Historia niezwykłego psa wabiącego się Lampo, według autora, Romana Pisarskiego, wydarzyła się naprawdę. Opowieść być może i nie zapiera tchu, jeśli spojrzymy na stronę warsztatową, ale ogromnie wzrusza i wciąga. Twórca ma nieprzeciętny dar narracyjny, w krótkiej, zwięźle skreślonej historii znajdziemy poruszające czułe...

Nie tylko pisarze winni dużo czytać, podobnie sprawa się ma u poetów. Szymborska poszła o krok dalej, znakomicie opisała niektóre ze swych lektur. Pierwsza część "Lektur nadobowiązkowych" zawiera zajmujące, pełne ciekawych spostrzeżeń, humoru i ironii, oraz żywego języka, felietony o książkach z lat 1968 - 1985. Lektura, lektur okazała się niezłą zabawą, z wypiekami na twarzy śledziłem wywodów i odpowiedzialnych za ogromną swadą, reprezentatywnych co ciekawszych historii. Mimo że nie czytałem p...

Przekrojowym wyborem wierszy zatytułowanym "Poezje", pierwszy raz spotkałem się z wartą uwagi twórczością Leszka Serafinowicza znanego pod pseudonimem, Jan Lechoń. Wybór nie zawiera (jak to napisano we wstępie) naiwnej liryki lat młodzieńczych. Rozpoczyna go wydany w 1920, "Karmazynowy Poemat". Zawarte tam podniosłe wiersze, w moim odczuciu są mało klarowne, zbyt długie i nieco przegadane. Bardziej czytelną, zwięzłą i głębszą twórczością Autor popisał się w późniejszych latach. Szczególnie przy...

"Prawiek i inne czasy" Olgi Tokarczuk należy do nurtu realizmu magicznego. Przybliża losy mieszkańców trzech wsi leżących gdzieś w okolicach Kielc. Jednakże te postacie, ich przeżycia i dzieje są jedynie pretekstem do refleksji filozoficznych. Autorka rozważa naturę czasu, powstawania i rozpadania się. Powieść czytało by się niczym baśń, gdyby nie brutalne sceny. Noblistka przedstawia nam niezwykły, magiczny, odrealniony świat, będący jednocześnie czymś bliskim, bo obrazującym przemiany history...

Czytana po wielu latach, nowela "Z legend dawnego Egiptu" wywołała u mnie niespodziewanie duże wrażenie. Jej akcja toczy się w starożytnym Egipcie, na dworze faraona Ramzesa. Ciężko chory, stuletni władca ma przekazać władzę wnukowi, Horusowi. Łagodnego usposobienia młodzian ma wiele planów co do imperium. By rządzić wystarczy że wsunie na palec królewski pierścień. Jaki będzie finał noweli? Czy w życiu można cokolwiek przewidzieć? W krótkim utworze a dokładniej obrazku, każde słowo jest przemy...

Po dwudziestu latach raz jeszcze przeczytałem nowelę Elizy Orzeszkowej „Gloria Victis”. Lata temu byłem nią oczarowany. Tym razem bynajmniej nie zachwyciła mnie rozmowa wiatru z lasem. Nieprzeciętnie długie zdania powodując trudności w odbiorze tekstu, bardzo spowalniały czytanie. Rozlazłe, blade opisy zamiast przyciągać, rozpraszały uwagę. Akcja wydawała się tkwić w miejscu, tak jakby czytane słowa nic nie znaczyły. Mało klarowny język próbując poetycznie opisać piękno przyrody, nudził. Dialog...

Trzecia część cyklu z komisarzem Brudnym, zatytułowana „Cherub”, w moim odczuciu przekroczyła granice dobrego smaku. Ilość wulgaryzmów, a nade wszystko sadyzmu i przemocy, przeraża. Tym bardziej że wszelkie brutalne sceny, których jest tu mnóstwo, tak klarownie opisano, że jak żywe stają przed oczami. Autor częściej niż inni posiłkuje się wyolbrzymianiem, skrajną przesadą, która z czasem przeszkadzała. Postaciom wierzyłem, aczkolwiek większość z nich zbudowano tendencyjnie. Gliniarze musieli by...

Znów wracam do mego ulubionego polskiego nowelisty Bolesława Prusa. Tym razem za sprawą czterdziesto-stronicowej sielanki o tytule "Przygoda Stasia". Z jej każdą kolejną stroną czułem większy spokój i błogość, gdy otaczała mnie wiejska przyroda przesycona miłymi kolorami i zapachami lata. Głównym bohaterem, centrum wokół którego toczy się utwór jest półtora-roczny Staś. Autor wprowadza retrospekcję, byśmy mogli zobaczyć jak doszło do jego narodzin. Później widzimy świat z rozkosznej perspektywy...

"(…) zdałam sobie sprawę, że – mimo wszelkich niebezpieczeństw – zawsze lepsze będzie to, co jest w ruchu, niż to, co w spoczynku; że szlachetniejsza będzie zmiana niż stałość; że znieruchomiałe musi ulec rozpadowi, degeneracji i obrócić się w perzynę, ruchome zaś – będzie trwało nawet wiecznie." Można by powiedzieć że "Bieguni" są oryginalną powieści lecz ja określił bym ją raczej jako dziwną. Źle się ją czytało, w żadnym stopniu nie pochłonęła mej uwagi. Autorka niewątpliwie napisała utwór am...

Jak miło po latach wraca się do znakomitej twórczości Terry'ego Pratchetta. "Wiedźmikołaja" czytam po raz drugi. Za pierwszym razem bardzo się męczyłem, a druga lektura dwudziestego tomu "Świata Dysku" była dla mnie przednią zabawą. Powieść posiada wiele atutów, przede wszystkim: - Setki scen z nieprzeciętnie inteligentnym, oryginalnym humorem przy którym, nawet ponurak wybuchnie śmiechem. - Klarowne, zwięzłe pióro, kreślące sceny pełne niesamowitości i niecodziennej magii. - Książkę utrzymano...

Za sprawą lektury "Ubika" po raz drugi spotykam się z ambitną, ciekawą i oryginalną twórczością Philipa K. Dicka. O "Ubiku" świat dowiedział się w 1969 roku i od razu doceniła go rzesza fanów. Powieść science-fiction wciąga z każdą stroną bardziej, dzięki czemu czyta się ją szybko i przyjemnie. Mimo swej niedorzeczności, urzekł mnie humor sytuacyjny. Na przykład kłótnia Joe'go Chipa z drzwiami które nie chciały wypuścić go z domu bez opłaty. Lub z ekspresem któremu Joe nie mógł zapłacić za star...

Opowiadanie "Wampirzyca z hrabstwa Sussex" należy do klasyki kryminału. Nim po raz ósmy spotykam się z eleganckim piórem Arthura Conana Doyle'a. Autor z pieczołowitą starannością kreśli lekką, kryminalną historię. Tytuł sugeruje co prawda że dostaniemy coś odrealnionego, nic bardziej mylnego. W pełni przekonująca kreacja postaci, konsekwentnych w zachowaniu, sprawiła że odbierałem ich jak żywych ludzi, jedynie przez przypadek błądzących po kartach opowiadania. Świat przedstawiony przez twórcę p...

„Widziałem, jak diabeł chodzi tam na palcach“ Lekturą "Martwego sadu" po raz pierwszy stykam się z twórczością Mieczysława Gorzki. Kryminał oparto na ciekawym pomyśle, a mimo tego nie zawładnął on moją wyobraźnią i nie pochłonął uwagi. Napięcie przez większą część powieści jest marne. Prosty język, rysuje obrazy niepełne, niekonkretne, prawie bezbarwne. Opisy dróg wymienianych z nazwy, wydają się niczemu nie służyć, a liczne powtórzenia zwalniają tempo akcji. Atutem są naturalne, w pełni ludzk...

Współpraca recenzencka. Za udostępnienie egzemplarza "Heart of Darkness", Josepha Conrada dziękuję Wydawnictwu Słówko. W przeciwieństwie do "Kubusia Puchatka", tegoż samego wydawnictwa, oryginalne wydanie "Jądra ciemności" okazało się dla mnie zbyt trudne do przerobienia. By zrozumieć tekst, należy opanować angielski na poziomie B2. Zastanawiam się jakim to sposobem Józef Korzeniowski, Polak, który dość późno poznał ów język, z czasem władał nim z tak nieprzeciętną perfekcją. Ja uczę się go od...

Napisaną lekko i ze smakiem powieścią "Była sobie rzeka" rozpoczynam literacką przygodę z piórem Diane Setterfield. Autorka posiada niezwykły talent do powolnego niczym wody Tamizy, snucia przedziwnych historii. Tu magia miesza się z codziennością, a przeszłość z tym co tu i teraz. Dlatego też czytanie dostarcza mnóstwa przyjemności. Twórczyni potrafi wzruszyć, przejąć, rozbawić, rozczulić, wzbudzić współczucie ale i smutek. Jednak nie każdemu będzie odpowiadało dość niskie napięcie. Zwięźle s...