Najnowsze recenzje książek

Ponad pięćset stronicowa powieść o tytule "Świat Zofii", czytana po ukończeniu szkoły średniej wywarła na mnie ogromny wpływ. Nie tylko lepiej poznałem najważniejsze założenia filozofii i zarys jej historii. Zacząłem stawiać sobie ważne pytania. Kim jestem? Jaka jest moja rola na świecie? Czy wszechświat miał początek? Czy istnieje dusza, cuda, życie wieczne? Mimo że utwór ma swoją fabułę, czyta się go jak książkę popularnonaukową. Z lekturą nie należy się śpieszyć, warto zastanowić się nad fil...

Opowiadania kryminalne Arthura Conana Doyle'a, są dla mnie małymi (bo spisanymi na niewielu stronach),ale smakowitymi daniami, po których ciągle czuję niedosyt. "Pięć pestek pomarańczy" wchodzi w skład "Przygód Sherlocka Holmesa". Mamy tu sprawę niecodzienną, tajemniczą, przejmującą. A kiedy pan Openshaw opowiada o rodzinnych tragediach, które następują po otrzymaniu złowieszczych kopert z pięcioma pestkami pomarańczy, opatrzonymi inicjałami K. K. K. atmosfera gęstnieje. Prowadzenie pióra jak n...

Po parunastu latach wracam do sagi o wiedźminie. Dokładniej do sześciu opowiadań, przeplatanych jeszcze krótszymi utworami nazwanymi "Głosem rozsądku". Razem składają się na "Ostatnie życzenie". Po drugiej lekturze dostrzegłem kunszt pióra Andrzeja Sapkowskiego. Łatwość z jaką posługuje się słowami, których wciąż nie znam choć przeczytałem ponad tysiąc książek, przypomina tę z jaką Geralt włada mieczem. Występuje tu wiele wartych przypomnienia archaizmów. Utwory posiadają głębsze przesłanie, cz...

Po raz pierwszy stykam się z przejmującą twórczością Amerykanki o korzeniach chińskich, Lisy See. Jej "Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz" napisany prosto, w rzeczowy sposób, a miejscami poetycznie i pięknie, zachwycił mnie klarownością języka. Wciąż mam przed oczami sceny krępowania stóp sześcioletnim i dziewczynkom. Precyzyjne, unikające przesady pióro, nie pozostawia obojętnym na ogrom cierpienia, niewinnych istot oraz bezduszność ich rodziców. Utwór mocno trzyma się realiów chińskich, XIX-te...

"(...) w tym właśnie największy kłopot, że jak się człowiek bawi sam, to jest nudno, a jak są inni, to się ciągle sprzeczają." "Zamiast chorągiewki będzie powiewał chusteczką, co prawda nie za bardzo czystą, ale przecież nie mógł wiedzieć, kiedy wychodził z domu, że chusteczka będzie chorągiewką." Do "Mikołajka" wracam starszy o piętnaście lat. A śmieszy mnie tak samo, nic w mych oczach nie tracąc. Wydany po raz pierwszy w 1960 roku zbiór, kryje w środku kilkanaście przezabawnych, lekkich opo...

Mimo że jestem osobą w średnim wieku, od czasu do czasu nachodzi mnie chęć na literaturę dziecięcą. Niestety czytając "Nieźle to sobie wymyśliłeś Albercie" bardzo się rozczarowałem. Myślę że dobre utwory dla dzieci cechuje to że podobają się także dorosłym. Akcję tego krótkiego opowiadania, streścić można w dwóch najwyżej trzech zdaniach. Brak w nim napięcia, nic złego nie grozi postaciom. Nie ujmuje formą, szwedzka autorka układa krótkie, banalnie proste zdania. Nie znalazłem w nim żadnego mor...

Tym razem na warsztat wziąłem niemal trzydziesto-stronicowego "Charlesa Augustusa Milvertona" i nie zawiodłem się. Opowiadanie wchodzi w skład zbioru zatytułowanego "Powrót Sherlocka Holmesa". Jest coś urzekającego w utworach Sir Arthura Conana Doyle'a. Zachwyciło mnie szlachetne i subtelne prowadzenie pióra. Całość przesiąknięta jest specyficznym, melancholijnym klimatem. Konsekwencja w kreowaniu postaci, sprawiała że ożywały gdzieś przed oczami mej wyobraźni. Brakuje im wprawdzie głębi psyc...

Czytając "Jeszcze jeden dzień" po raz pierwszy zetknąłem się z twórczością Mitcha Alboma. Z wielu powodów, spotkanie to uważam za nieudane. Najistotniejszymi wadami są: - Odrealnione, nie potrafiące odwzorować nawet pozoru prawdziwości opisy. - Mimo że twórca twierdzi że rozmawiał ze swoim bohaterem i spisał jego słowa, ów nie zachowuje się dość konsekwentnie bym uwierzył w możliwość jego istnienia. - Chaos panujący szczególnie na początku fabuły, gdzie autor przeskakuje z wątku na wątek. - Pła...

"Kocha się tak samo przez wady i nieszczęścia i może nawet głębiej, a najgłębiej kocha się przez ból. Może być ktoś wysoki, zadbany, wymyty, pachnący, a nie ma go za co kochać." Po raz trzeci spotykam się z wybitną, dbającą o detale twórczością Wiesława Myśliwskiego. Powieść "Widnokrąg" zapełniają głębokie refleksje, lecz tych mądrości nie da się odbierać dosłownie. Dużo wysiłku należy poświęcić w rozwikłanie ich sensu. Dialogów mamy tu jak na lekarstwo, a mimo to utwór jest ciekawy. Interesuj...

Powieścią "Nikt nie idzie", kontynuuję wędrówkę szlakiem wyobraźni i spostrzeżeń Jakuba Małeckiego. Lekki, pełen niedopowiedzeń ponad dwustu-stronicowy utwór nie hipnotyzował mej uwagi tak bardzo jak dotychczas czytane powieści autora. W tej pan Jakub często miast zdań, układał same ich równoważniki. Na początku lektury zauważamy rozrzucone niczym puzzle, kawałki różnych historii bohaterów. Każda następna scena uzupełnia, rozjaśnia obraz, oraz przybliża nas do poznania powiązań miedzy postacia...

Powieść historyczną "Gdy płoną trzciny" w formie e-booka wysłał mi sam autor - Łukasz Zabilski. Stanowi ona początek jego twórczości, ogólnie rzecz biorąc nieudany. Utworowi zdecydowanie brakuje głębi, zarówno tej przestrzennej jak i psychologicznej. Powierzchowność opisów sprawia że nie odczuwałem cierpień żołnierzy polskich, próbujących tłumić bunt na Haiti, dominium francuskim. Powtarzające się zwroty, z pewnością nie pomagały. Następną wadę stanowią często powtarzające się i nic nie wnoszą...

"Życie, mój synu, to jakby pierwsza rozgrywana przez ciebie partia szachów. Kiedy zaczynasz rozumieć, o co w tej grze chodzi, okazuje się, że już przegrałeś." Po piętnastu latach wróciłem do drugiej części Trylogii Mgły czyli "Pałacu Północy". Ponowna lektura młodzieżowej powieści Carlosa Ruiza Zafona, wywarła na mnie pozytywne wrażenie. Dopiero teraz doceniam kunszt budowania klimatu a zarazem napięcia. Klarownie, zwięźle skreślone, opisy o dużej głębi przestrzennej, zachwycają swoistą poety...

Zbiór reportaży, o byłych Republikach Sowieckich położonych w Kaukazie i za Morzem Kaspijskim, nosi tytuł "Kirgiz schodzi z konia". Wydana w 1968 roku, jako jedna z pierwszych w bogatym dorobku Ryszarda Kapuścińskiego, zachwyca zarówno formą jak i bogatą treścią. Język pełen ekspresji, przywołuje żywe obrazy, dźwięki i zapachy tamtych miejsc i czasów. Tu wszystko jest zdecydowane, namacalne, konkretne. Duża część opisów zapiera dech w piersi. Gdy rozpędzeni kolejką zjeżdżamy ze stromych zboczy,...

Lekka, utrzymana w klimacie sielanki nowela Sienkiewicza o tytule "Wspomnienie z Maripozy", mówi o sile patriotyzmu. Narrator, chcąc zobaczyć wielkie drzewa, (zapewne chodzi o sekwoje),zapuszcza się do Maripozy. Zagubionej wśród Kalifornijskiej, XIX-wiecznej dziczy miejscowości. Narrator czyli autor zatrzymuje się w tamtejszym hotelu. Dowiaduje się od jego właściciela o istnieniu innego Polaka w okolicy. Czy dojdzie do ich spotkania? Pisana jakby od niechcenia, nowela zachwyciła mnie entuzjaz...

Od dłuższego czasu miałem ochotę zaznajomić się z wierszami Ryszarda Krynickiego. Pierwszy tomik jaki wpadł mi w ręce nosi tytuł „Język to obnażone serce. Niezabliźniony świat”. Miałem do czynienia z liryką wysokich lotów, lekką a jednocześnie dosadną, konkretną, wyrazistą. Ta poezja jest jak rana w którą autor sypie sól. Bolą rozdarte wnętrzności, naszej psychiki. Jednakże ów ból nie jest czczy, poeta odnosi się do ważnych i aktualnych mu wydarzeń. Broni polskości, prześladowanych, walczących...