Najnowsze recenzje książek

"Po zmierzchu" ukazało mi Japonię w złowieszczej, niebezpiecznej odsłonie. Niby ten sam a jednak nieznany, obcy mi świat. Gdzie młode, słabe z natury siostry Mari i Eri Asai, oraz Takahashi student prawa, znajdują się jakby przypadkiem. Takahashi ma w nocy próbę zespołu jazzowego, wcześniej w całodobowej restauracji natrafia na Mari. Ta nie potrafi zasnąć ponieważ jej siostra Eri piękna, dwudziestojednoletnia modelka, śpi od dwóch miesięcy, snem niepokojącym, głębokim. W jej pokoju samoczynnie w...

Za sprawą niemal trzysta-stronicowych "Wierszy wybranych" w przekładzie Stanisława Barańczaka po raz pierwszy stykam się z natchnioną twórczością Emily Dickinson. Odebrałem tę poezję jako smutną, defetystyczną, fatalistyczną. Często ich tematyką jest śmierć, nie będąca jednak końcem, lecz bramą do innego świata, lub wielką niewiadomą. Paradoksalnie życie ziemskie to według autorki cierpienie, wegetacja, a wszystko co ważne zaczyna się po śmieci. W tej liryce ważne są też motywy autobiograficzn...

Wciąż jestem oczarowany, kunsztem prowadzenia pióra jakim napisano tą dość krótką przygodę Sherlocka Holmesa. Jednakże klimat "Sześciu popiersi Napoleona", nie zniewala tak jak to już nieraz bywało z utworami tego cyklu. Z każdym kolejnym kryminałem Arthura Conana Doyle'a, mój zachwyt nad jego twórczością spada. Może to przez brak prawdziwego śledztwa, podejrzanych, tajemnic, które zawładnęły by moją uwagą. Zaprzątały myśli podobnie jak te u Agathy Christie. Wszystko rozwiązuje za nas "genialny...

Czym dłużej czytałem "Liryki" Jarosława Iwaszkiewicza, tym większy ogarniał mnie spokój. Wydawać się może że poezja przepojona pięknem natury, wsi, lata w pełnej krasie, ma niewiele do zaoferowania prócz doznań estetycznych. Nic bardziej mylnego! Utwory posiadają sens głębszy, wiele mówiąc o naturze bytu, i o nas, o tym jak kochamy, przemijamy, tęsknimy, smucimy się... "Liryki" są drugą czytaną przeze mnie pozycją pochodzącego z ukraińskich kresów Polaka. Długą bo ponad trzystu-stronicową. To p...

Pamiętam swoje zaskoczenie, gdy kilka lat temu przeglądając ranking najpoczytniejszych tomików wierszy, na pierwszym miejscu zobaczyłem "Mleko i miód" Rupi Kaur, autorki o której wcześniej w ogóle nie słyszałem. Uwielbiam poezję, uznaję ją za formę stojącą wyżej niż proza. Niestety Pani Kaur zaserwowała mi pretensjonalne wynurzenia, z czego wszystkie były sobie podobne. Traktują o cielesnej miłości, rozstaniach, przemocy oraz związanym z nimi cierpieniem. Mężczyźni ukazani są jako ci źli, natom...

Mało znana baśń Andersena o tytule "Coś", wiele mówi o tym czym jest skromność i praca. Krótki utwór, napisany w prosty sposób, nie zachwyca opisami wymyślnych krain, do pewnego momentu trzymając się realiów. A mimo to wciąga, ciekawi. Czyta się go lekko i szybko. Historia jak to w baśniach bywa, za pomocą przenośni, wyraża ważne ponadczasowe prawdy. Widzimy w niej pięciu braci. Czterech z nich zajmuje się budownictwem a najmłodszy, uważając że się za najmądrzejszego, nie zajmuje się niczym po...

Czytane po latach losy "Małej Syrenki" ponownie zasmuciły mnie, ale i zachwyciły pięknem podwodnego świata. Znów miałem szansę uświadomić sobie na czym polega miłość, poświęcenie oraz szukanie swego miejsca w świecie. Podwodna księżniczka zwana Małą Syrenką zobaczyła na statku pięknego młodzieńca i od pierwszego wejrzenia zakochała się. Nagle zerwał się sztorm i statek zatonął. Syrenka uratowała nieprzytomnego, odpływając z nim na brzeg. Mimo że posiadała niezwykłą urodę bała się reakcji ukocha...

Ostatni tom trylogii Lato, zatytułowany "Dla nas zawsze będzie lato" pożyczyła mi była dziewczyna. Ogólnie nie była zachwycona książką Jenny Han. Dla mnie pierwsze spotkanie z autorką mogłoby być przyjemne gdybym aż tak się nie nudził. Lekkie pióro, miła wakacyjna atmosfera, proste słownictwo i forma sprawiają że powieść czyta bardzo szybko i miło. Niestety towarzyszą temu częste powtórzenia. Lecz gdy rozpoczynałem kolejne rozdziały a w trzystu-stronicowej lekturze jest ich aż 57, zdarzało mi s...

Powieścią opartą na doświadczeniach wojennych o tytule "H.M.S. Ulisses" zaczynam literacką podróż z twórczością Alistaira MacLeana. Akcja toczy się podczas II Wojny Światowej, a tytułowy H.M.S. Ulisses to krążownik typu Dido (nazwa kojarzy mi się jedynie z wokalistką). Stu trzydziesto-metrowy statek był opancerzonym i bardzo szybkim niszczycielem, ochraniającym inne okręty np. transportowce. W trwającej tydzień podróży miał dotrzeć do Murmańska razem z eskortowanymi jednostkami. Szkocki autor...

Ponad pięćset stronicowa powieść o tytule "Świat Zofii", czytana po ukończeniu szkoły średniej wywarła na mnie ogromny wpływ. Nie tylko lepiej poznałem najważniejsze założenia filozofii i zarys jej historii. Zacząłem stawiać sobie ważne pytania. Kim jestem? Jaka jest moja rola na świecie? Czy wszechświat miał początek? Czy istnieje dusza, cuda, życie wieczne? Mimo że utwór ma swoją fabułę, czyta się go jak książkę popularnonaukową. Z lekturą nie należy się śpieszyć, warto zastanowić się nad fil...

Opowiadania kryminalne Arthura Conana Doyle'a, są dla mnie małymi (bo spisanymi na niewielu stronach),ale smakowitymi daniami, po których ciągle czuję niedosyt. "Pięć pestek pomarańczy" wchodzi w skład "Przygód Sherlocka Holmesa". Mamy tu sprawę niecodzienną, tajemniczą, przejmującą. A kiedy pan Openshaw opowiada o rodzinnych tragediach, które następują po otrzymaniu złowieszczych kopert z pięcioma pestkami pomarańczy, opatrzonymi inicjałami K. K. K. atmosfera gęstnieje. Prowadzenie pióra jak n...

Po parunastu latach wracam do sagi o wiedźminie. Dokładniej do sześciu opowiadań, przeplatanych jeszcze krótszymi utworami nazwanymi "Głosem rozsądku". Razem składają się na "Ostatnie życzenie". Po drugiej lekturze dostrzegłem kunszt pióra Andrzeja Sapkowskiego. Łatwość z jaką posługuje się słowami, których wciąż nie znam choć przeczytałem ponad tysiąc książek, przypomina tę z jaką Geralt włada mieczem. Występuje tu wiele wartych przypomnienia archaizmów. Utwory posiadają głębsze przesłanie, cz...

Po raz pierwszy stykam się z przejmującą twórczością Amerykanki o korzeniach chińskich, Lisy See. Jej "Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz" napisany prosto, w rzeczowy sposób, a miejscami poetycznie i pięknie, zachwycił mnie klarownością języka. Wciąż mam przed oczami sceny krępowania stóp sześcioletnim i dziewczynkom. Precyzyjne, unikające przesady pióro, nie pozostawia obojętnym na ogrom cierpienia, niewinnych istot oraz bezduszność ich rodziców. Utwór mocno trzyma się realiów chińskich, XIX-te...

"(...) w tym właśnie największy kłopot, że jak się człowiek bawi sam, to jest nudno, a jak są inni, to się ciągle sprzeczają." "Zamiast chorągiewki będzie powiewał chusteczką, co prawda nie za bardzo czystą, ale przecież nie mógł wiedzieć, kiedy wychodził z domu, że chusteczka będzie chorągiewką." Do "Mikołajka" wracam starszy o piętnaście lat. A śmieszy mnie tak samo, nic w mych oczach nie tracąc. Wydany po raz pierwszy w 1960 roku zbiór, kryje w środku kilkanaście przezabawnych, lekkich opo...

Mimo że jestem osobą w średnim wieku, od czasu do czasu nachodzi mnie chęć na literaturę dziecięcą. Niestety czytając "Nieźle to sobie wymyśliłeś Albercie" bardzo się rozczarowałem. Myślę że dobre utwory dla dzieci cechuje to że podobają się także dorosłym. Akcję tego krótkiego opowiadania, streścić można w dwóch najwyżej trzech zdaniach. Brak w nim napięcia, nic złego nie grozi postaciom. Nie ujmuje formą, szwedzka autorka układa krótkie, banalnie proste zdania. Nie znalazłem w nim żadnego mor...