Najnowsze recenzje książek

"Zatoka lasu zstępuje w rytmie górskich potoków... Jeśli chcesz znaleźć źródło, musisz iść do góry, pod prąd. Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj" Po piętnastu latach powtórnie zagłębiłem się w mistyczno-filozoficzne dzieło "Tryptyk rzymski". Napisany przez naszego papieża u schyłku życia w 2002 roku. Jego pozorna prostota i liczne powtórzenia skrywają nieprzeniknioną głębię. Można powiedzieć że powtórzenia paradoksalnie skłaniają ku przemyśleniom. Jan Paweł II za kanwę poematu obiera sobie Ks...

„Zobaczyć bowiem, wbrew powszechnym przekonaniom, wcale nie znaczy uwierzyć. Wtedy właśnie wiara się kończy, ponieważ nie jest więcej potrzebna”. 🐪 „Kapłanom z pewnością nie zależało na entuzjastycznych żołnierzach. Entuzjastyczni żołnierze nie mający okazji do walki mogliby się znudzić i zacząć myśleć o rzeczach niebezpiecznych, na przykład o ile lepiej potrafiliby sami rządzić krajem”. 🐫 "Niewiele można było uczynić, by zmienić Morpork w gorsze miejsce. Bezpośrednie trafienie meteorytem, na pr...

"Bo są dwa rodzaje bólu, Oskarku. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe. Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera." Czytając powtórnie "Oskara i Panią Różę" utwierdziłem się w przekonaniu że jest to lektura niezwykła, przejmująca, ponadczasowa. Wryła się w moją pamięć już 2010 roku. A mimo to miałem wrażenie jakbym odkrywał ją na nowo. Niespełna stu stronicowy utwór, stojący na pograniczu baśni i opowiadania, wzrusza do głębi. Przywołuje uczucia o których możemy lub chce...

Byłam mile zaskoczona książkę, którą obecnie czytam nie szybko, lecz musiałam nieco dłużej poświęcić jej czasu, aby zrozumieć, co mieli na myśli autorzy, tworząc ją oraz przyjrzała się nieco dłużej nadanemu tytułowi. Analizowałam, również słowa piosenki w wykonaniu Pani Alicji Majewskiej pt. ''Być kobietą'' to pojawiało się, u mnie pełno emocji, gdyż co prawda różnił się on od czytanej książki pt. ''Być kobietą sympatyczną zgrabną piękną'' autorstwa Panów Andrzeja Jucewicza, Henryka Jasiaka, al...

Po lekturze "Poetów polskich XX wieku" dosadniej uświadomiłem sobie że znam zaledwie drobną cząstkę wierszy rodzimych twórców. A po przeczytaniu komentarzy do zamieszczonych utworów, skromnie przyznaję że wielu nie rozumiałem i wciąż zrozumienie ich umyka przede mną. W dwustu-stronicowym zbiorze znajdziemy od trzech do ośmiu utworów, trzydziestu twórców. Poezje zapisane są bardzo drobnym drukiem, co może niektórym utrudniać czytanie. Antologia zawiera zdecydowanie więcej liryki męskiej, na jej k...

Pomijając pewne liczne niedorzeczności (już na pierwszych stronach regulacja brwi porównana jest do tortur, jakby główną bohaterkę obdzierali ze skóry, wth?!), najbardziej nie podobała mi się atmosfera, która panowała w tej książce. Zetian jest wściekła na wszystkich i wszystko, emanuje negatywną energią niczym złośliwy duch, chce zabijać, mścić się i w ogóle zrównać wszystko z ziemią. Taką bohaterkę jesteśmy zmuszeni śledzić i jej kibicować. Połączenie chińskiej mitologii z futurystycznymi mec...

Musiałam ponownie powrócić do czytanej książki autorstwa Rafała Krzysztofa Jaworowskiego pt.''Rebecca Thompson. Król upiorów'' należącej do cyklu: Rebecca Thompson (tom 1),aby przypomnieć sobie, jacy byli bohaterowie i co ich spotkało, aby móc wspólnie wraz z nimi wędrować przez nie łatwą drogę prowadzącą na planetę Wadoła. Chciałam sprawdzić, czy przyjaźń nadal stanowi siłę w tym, co ich łączy, który z bohaterów jest najwytrwalszy, cierpliwy, zabawny, towarzyski, a może jest ktoś wśród nich, k...

Nie minęło wiele czasu od mojego autorskiego spotkania z Rafałem Krzysztofem Jaworowskim, który potrafi spowodować u mnie wszelkiego rodzaju emocje, bo mam pewność u niego, że za każdym razem zaskoczy mnie niezależnie od tego, jaki przeczytam gatunek literacki, który on wykreuje i zaprosi do niego czytelników. Byłam ciekawa tego, co przyciągnie najbardziej moją uwagę i na czym się skupię podczas analizy każdego z opisanych wątków. Książka pt.''Rebecca Thompson. Król upiorów'' należąca do cyklu...

Wspomnienia z lat wczesnego dzieciństwa, dorastania z miejsca zamieszkania w domu rodzinnym, o życiu z problemami nałogowymi jednego z rodziców lub obojga są do pokonania szczególnie tym osobom, które nie mają nic do czynienia z nimi. Nie raz spotykałam się z tym przypadkiem, gdzie praktykowany był codziennie jeden z przedstawionych nałogów, jakim jest alkoholizm będący trudny do pokonania i nie każdy mający z nim bezpośrednią styczność wygrał walkę o jego likwidację szkodliwego dla życia wroga...

Pod tytułem "Świadek oskarżenia" kryje się dwanaście krótkich opowiadań Agathy Christie. Moim zdaniem wypadających słabo na tle innych książek autorki. Kryminalne zagadki jak zwykle zawikłane i trudne do rozwiązania tym razem tak bardzo nie wciągają. Najczęściej brak w nich śledztwa z prawdziwego zdarzenia. A rozstrzygnięcia spraw okazały się niezadawalające i niejasne. Winnych nie zawsze spotykała kara. Chaotycznie opisane końcówki pozostawiały wiele miejsca na domysły. Pomimo udanych prób scha...

Pytanie do wszystkich introwertyków: kojarzycie takie sytuacje w pracy, w szkole, albo podczas jakiegoś wyjątkowo wyczerpującego zdarzenia, kiedy myślicie tylko o tym, żeby stąd zniknąć, posiedzieć SAMEMU w pokoju, obejrzeć swój serial, poczytać coś dobrego, oderwać się od rzeczywistości i tak naładować baterie? Tak, ja też je znam. I zbuntowana robotyczna jednostka ochroniarska z „Dzienników…” Wells też. Uwielbiam Mordbota. To jest ta postać, która pojawi mi się w głowie, kiedy ktoś zapyta „z...

Czytając przerażający thriller, niewinnie zatytułowany, "Znalezione nie kradzione", utwierdziłem się w przekonaniu że Stephen King nie przekazuje żadnych pozytywnych, budujących treści. Każdą z postaci zbrukał zepsuciem moralnym, zniewolił i unieszczęśliwił. W większości są agresywne, co podkręca atmosferę i wywołuje strach. Powieść odradzam osobom o delikatnym usposobieniu, znajdują się tu sceny od których włos się jeży. Odhumanizowanie, przemoc fizyczna, z jednej strony z drugiej, napisanie t...

Opowiadania kryminalne Arthura Conana Doyle’a mają pewną wadę. Nie angażują czytelników w tok rozumowania oryginalnego detektywa, przez co najczęściej nie możemy domyśleć się przebiegu sprawy, nie wspominając o odgadnięciu tożsamości sprawcy. Nie inaczej sytuacja ma się z nieco słabszym od uprzednio przeze mnie opiniowanych „Klubem rudowłosych”. Po pomoc do Sherlocka Holmesa udaje się właściciel lombardu, rudowłosy pan Wilson. Skarży się że nagle stracił posadę, którą ofiarowała mu Liga Rudzielc...

Czwarty tom cyklu "Szklany Tron", "Królowa cieni" trzyma w napięciu znacznie mocniej niż poprzednie części. Autorka wywołała je, budując wokół postaci atmosferę zagrożenia i podejrzliwości. Ci ciągle obrażając i kłócąc się nie potrafili sobie zaufać. Każdy miał coś do ugrania, a czytelnik mógł się tylko domyślać czym to jest. Sarah J. Maas posiada ogromny narratorski talent. Świetnie konstruuje fabułę, tak by ta wciągała i była atrakcyjna. Zwięzły język przekazuje tylko najważniejsze z informacj...

Czytanie kryminałów sprawia mi najczęściej mieszane uczucia pomimo tego, że dzieje się wokół nich wiele zbrodni. Są takie momenty, kiedy nie potrafię zrozumieć znaczeń nadanych tytułów książek oraz głównych ich treści i co autor miał, na myśli tworząc je. Lubię, kiedy w trakcie czytania emocjonalnie mogę wyrazić to, co czuje i stwierdzić od razu, czy opisywana akcja wciągnie mnie na tyle, że chcę, być nadal czytelniczką pragnącą poznawać co będzie dalej, czy jednak nie. W gruncie nie jest to ła...