Najnowsze recenzje książek

Na prequel cyklu Szklany Tron, zatytułowany "Zabójczyni" składa się cztery około stu-stronicowe opowiadania. Ułożone w kolejności chronologicznej, łączą się w logiczną całość. Każde kolejne wynika z poprzedniego, choć scenerie w jakich przychodzi walczyć o życie protagonistce, Celaenie znacząco różnią się między sobą. Cechą wspólną opowiadań są leniwe, ospałe początki, akcja w późniejszych rozdziałach toczy się coraz szybciej. Podobnie sprawa ma się z napięciem stopniowo rosnącym do najwyższego...

Po latach wracam do cyklu z Myronem Bolitarem i cóż, już nie zachwycam się, więcej czwarta jego część: "Błękitna krew" męczyła mnie. Autor nie potrafił wprowadzić napięcia, co szczególnie zauważalne było na początku. Jednym z niewielu atutów jest poczucie humoru, większość kąśliwych, kpiarskich żartów może się podobać, a na pewno śmieszy. Coben jak zwykle pisze zwięźle, składając bardzo krótkie zdania, zabieg ten ożywia narrację. Z drugiej strony trudniej o klimatyczność opisów, której brak. J...

Za sprawą tej absorbującej powiastki filozoficznej razem z Kubusiem i jego panem wędrowałem przez XVIII-wieczną Francję. Denis Diderot włożył w usta Kubusia Fatalisty słowa pełne mądrości. Tu sługa okazuje się ważniejszy, inteligentniejszy, ciekawszy od swego pana. Zresztą ich relacje są bardziej przyjacielskie, od typowych dla pana i jego poddanego. Dzięki temu że jedna przygoda goni kolejną, przeżywamy mnóstwo przeróżnych emocji, a utwór bardzo wciąga. Autor bawi się z czytelnikiem, zaczyn...

Uwielbiam poezję Zbigniewa Herberta, więc po niespełna czternastu latach wróciłem do niezapomnianego "Studium przedmiotu". Na szczęście utwory w które zalicza się wiersze i prozę poetycką, nie są tak skomplikowane jak spuścizna Czesława Miłosza, uprzednio przeze mnie czytana. W tym długim, ponad 80-stronicowym tomiku znajdziemy lirykę wysokich lotów. Wprawia w zachwyt wysublimowaną formą, stonowanym, mądrym przekazem. To nieprzeciętnie klarowna poezja, każde słowo ma swą barwę, kształt, wydaje...

"Ginący królik krzyczy wśród zielonych łąk. Góry zaciskają potężne dłonie, pełne ukrytego ognia. W morzu żyją rekiny, w oczach ludzi nienawiść." Druga część cyklu Ziemiomorze zatytułowana: "Grobowce Atuanu", mimo licznych walorów literackich, nie przekonała mnie. Z każdą przewracaną stroną nudziłem się coraz bardziej. Do najważniejszych atutów powieści należą: - duża klarowność, obrazy właściwie same pojawiają się przed oczami czytelnika. - głębia literacka, wiele fragmentów posiada sens ukryt...

Od kilku lat coraz większą estymą darzę twórczość Harukiego Murakami. "Wszystkie boże dzieci tańczą" to zbiór sześciu krótkich opowiadań, które spaja wątek trzęsienia ziemi. Chodzi tu o jeden z największych kataklizmów w historii Japonii. Miał on miejsce opodal miasta Kobe, w 1995 roku. Przystępny, lakoniczny, a jednocześnie bardzo klarowny język, sprawiają że czytanie jest wielką przyjemnością. Lektura mimo licznych wątków psychologicznych i filozoficznych jest bardzo lekka i szybka. Bohaterow...

"Czuję ukłucie miłości. Może to tylko kolka, trudno ocenić na tym etapie związku, ale mimo wszystko." Debiut literacki mieszkającej pod Londynem Beth O'Leary, zdecydowanie mnie zawiódł. Powieść w założeniu lekka, często stawała się niezrozumiała a więc męcząca. Jest to książka zdecydowanie kobieca, nie tylko przez miłosny wątek, ale przede wszystkim ze względu na sposób prowadzenia pióra. Nie mam nic do takiej literatury, ale jest dla mnie niezrozumiała. Kreacja postaci należy raczej do atutó...

Po ogromnym zachwycie w jaki wprawiła mnie lektura "Nędzników", jeszcze dotkliwsze jest rozczarowanie "Katedrą Marii Panny w Paryżu" Victora Hugo. Ilość powtórzeń upchniętych w opisach jest oszałamiająca. Często autor odbiega od wątku głównego, zwracając uwagę na nieistotne detale, których z kolei ja nie potrafiłem sobie wyobrazić. Akcję toczącą się końcem XV wieku w Paryżu, autor twardo osadził w realiach historycznych. Jednakże wiemy za sprawą przypisów, że wiele z wydarzeń miało miejsce w...

Za sprawą "Problemu trzech ciał" po raz pierwszy w życiu stykam się z literaturą chińską. Spotkanie to należy do udanych. Cixin Liu zabarwił swój porywający, klarowny utwór wieloma kolorami niezwykłych scen. Każdą z nich mimo oszczędnego charakteru pisania, widzi się jako żywą, posiadającą dużą ilość szczegółów. Tu ujawnia się talent pisarski autora, który łączy szeroką wiedzę z astrofizyki z ogromną wyobraźnią. Początkowe rozdziały utrzymane są w bardzo odmiennych klimatach. Autor chronolog...

Tak się składa że w tym roku, Roku Miłosza, mija dokładnie pół wieku od wydania fugi poetyckiej, będącej jednym z najwspanialszych utworów Czesława Miłosza. "Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada" jest dziełem wybitnym, w odbiorze nieprzeciętnie trudnym przez co satysfakcjonującym i wartościowym. Jedną jego stronę czytałem średnio przez 10 minut, ciągle powtarzając te same wyrazy, by w końcu zrozumieć ich sens głębszy i móc napawać się jego pięknem. Urzeka ogromny zapał z jakim tworzy Mistrz Słow...

Uff pierwsza książka Sylvii Day już za mną. "Dotyk Crossa" okazał się odrealnionym, chaotycznym tworem, nie powieścią. Gdyż amerykańskiej autorce zdecydowanie brakowało warsztatu pisarskiego. Wątkiem głównym są seksualne relacje pomiędzy Evą, nowo przyjętą sekretarką w firmie reklamowej, a Gideonem samcem alfa i właścicielem wieżowca w którym pracuje Eva. On mimo że należy określić go jako obleśnego chama, kreowany jest na najponętniejszego faceta na świecie. Swoboda z jaką autorka pisze o int...

Czytając drugą część cyklu z Igorem Brudnym - "Sforę" drugi raz miałem przyjemność spotkać się z wbijającą w fotel twórczością Pana Piotrowskiego. Żeby przesadnie nie słodzić wymienię wpierw wady: - Wyidealizowane, pachnące lekko papierem i drukiem postacie, z którymi nie do końca się utożsamiłem. - Nieco sztuczne dialogi, nie odróżniające postaci, poza małymi wyjątkami takimi jak Brudny, patomorfolog Krzywicki, Zawadzka i kilkoro innych. - Poza scenami z dużym napięciem, i takimi w których mo...

Mimo że przeczytałem już ponad tysiąc książek, twórczości tak wielu autorów nie znam wcale. W zamian czytając "Czwarte skrzydło" poznałem sposób pisania Rebecci Yarros i cóż bardzo się zawiodłem. Więcej uważam ten czas za stracony, niczego nowego się nie dowiedziałem, a fikcja literacka przedstawiona przez amerykańską autorkę, mimo że mrozi krew w żyłach, jest dla mnie zbyt straszna, odhumanizowana. Generała wysyła swoją córkę Violet Sorrengail, mimo że ta nie ma na to warunków fizycznych do sz...

Po wielu, wielu latach wracam do twórczości Edwarda Stachury. Pierwsze z nią zetknięcie było zachwycające, lecz "Piosenki" poza kilkoma wyjątkami nijak się mają do wspaniałych wierszy. Są zbyt dosłowne, przegadane, niektóre słowa trzeszczą między zębami. Brak w nich głębszej myśli. Twórca pragnie byśmy razem z nim smucili się z powodu jego zawodów miłosnych, współczułem mu ale po dziesiątej z rzędu smętnej piosence miałem dość. To znów pociesza, przegania chmury zmartwień, lecz brakuje w tym po...

Ponoć wszystko na świecie się zmienia, lecz to nie prawda Harry pozostaje taki sam. "Pragnienie" jest jedenastą częścią cyklu z Harrym Hole. Wciąż trzymającego poziom, pasjonującego od którego nie sposób się oderwać. Jo Nesbo napisał coś więcej niż tylko trzymający w napięciu, świetnie skonstruowany kryminał, wyrafinowanie z jakim układał zdania, żywe namacalne sceny, głębia przemyśleń świadczą o niezaprzeczalnym kunszcie literackim. Postacie zachowują się jak zwykli ludzie, widzimy najczęści...