"Oto całkiem nowy dla mnie rodzaj udręki. Przywykłem do miłego przeświadczenia, iż zasłużyłem na wszelkie radości, jakie stały się moim udziałem. Uważałem, że za rzetelne trudy otrzymuję uczciwą zapłatę, i wedle tego się oceniałem. Jak inni wielcy ludzie stojący wobec przegranej - dodał z uśmiechem - muszę nakłonić mój rozum, by ustąpił wobec faktów. Muszę umieć pogodzić się z tym, że jestem bardziej szczęśliwy, niż na to zasługuję."

"Kiedy atakują mnie ludzie żonaci takimi powiedzeniami jak: Och, inaczej będziesz myślał, kiedy się ożenisz, mogę odpowiedzieć im na to jedynie: Nie, nie będę myślał inaczej, na co oni powiadają znowu: Owszem, będziesz, i tak się rozmowa kończy"

"Nie podjęli żadnej wspólnej rozmowy, nic oprócz tego, czego wymagała elementarna uprzejmość. A kiedyś stanowili dla siebie tak wiele! Teraz nic zgoła. Były czasy, kiedy znajdując się pośród tak licznego towarzystwa jak to, które obecnie wypełniało salon Uppercross, mieliby największe trudności, by przestać ze sobą rozmawiać (...) Teraz byli sobie obcy; nie, nawet gorzej niż obcy, nigdy bowiem nie mogą się już poznać. Była to wieczna obcość."