"choćbyś za kartkę biorąc niebo
przeczesał wersy jak pantograf
pociągu w który wpiąć ci trzeba
wstęgę muzobieżnego ognia
choćbyś uderzył w ton najczystszy
i gwiazdę zerwał siłą woli
korzenie pociął na domysły -
nie zgłębisz najsmolniejszej z roli."
Po dwunastu latach postanowiłem przypomnieć sobie bardzo miło wspominaną poezję Weroniki Stępkowskiej. Jej "Rozszczepienie języka obcego" to prawdziwa uczta dla ducha. Pełna zmysłowości, często smutna liryka, należy do trudnych w odbiorze. Wyst...
+10
Dodał:Serfer Dodano:16 XI 2025 (3 miesięcy temu) Komentarzy: 0 Odsłon: 64