Najnowsze recenzje książek

Tytuł: "Traktat o łuskaniu fasoli", od początku kojarzył mi się z filozofią i nie omyliłem się. Pomiędzy kartami tej metafizycznej księgi mieści się moc głębokich przemyśleń, których nie sposób zrozumieć wprost. Autor zmusza nas do refleksji nad bardzo wysokich lotów myślami, a mieści się ich tu setki. Natomiast białą przestrzeń pomiędzy jego twórczością wypełniamy własną percepcją, (widzę znów jak mało rozumiem). Książka właściwie nie jest powieścią. To monolog narratora, dzielącego się przed...

"Policja" jest dziesiątą częścią cyklu z Harrym Hole i moim dwunastym spotkaniem z wybitną twórczością Jo Nesbø. Norweski autor skrystalizował swój niepowtarzalny styl w którym z pozoru nieistotne szczegóły, zwyczajne opisy, przybliżają obraz głębszy, konstatację rzeczywistości. W owym stylu roi się od retrospekcji i tak jak w życiu przeszłość ma istotny wpływ na teraźniejszość. Wątek kryminalny w "Policji" to śledztwo w sprawie brutalnych zabójstw policjantów, popełnionych w miejscach gdzie ow...

Przyznaję, "Ja, diablica" Kasi Bereniki ubawiła mnie setnie. Tą pełną humoru i wartkiej akcji powieść, rozpoczynająca cykl z Wiktorią Biankowską czyta się z zapartym tchem. Napisano ją zwięźle, niemalże skrótowo, lekko, prosto, aczkolwiek niezbyt obrazowo i z powtarzającymi się sformułowaniami. Jedynie z konieczności książka posiada diaboliczny klimat, połączony z miłym a czasem rozkosznym nastrojem. Powieść przestawia pośmiertną historię Wiktorii Biankowskiej, duszy potępionej która stała się...

W rozpoczynającej siedmiotomowy cykl "Oko Jelenia" "Drodze do Nidaros", Andrzej Pilipiuk zaskoczył mnie całkiem odmiennym sposobem konstruowania fabuły. Przyznać trzeba że miał bardzo ciekawy pomysł, koniec życia na Ziemi stał się początkiem, możliwością powrotu do przeszłości w tym wypadku XVI wieku. A to za sprawą pozagalaktycznej cywilizacji, w osobie Skrata który w zamian za obietnicę służby, przeniósł do przeszłości protagonistę Marka Oberecha. Podstawowym minusem powieści są liczne ohydne...

Pierwsza powieść z cyklu "Pani Peregrine" Ransoma Riggsa, osobliwa jest nie tylko z tytułu. Występują w niej osobliwe dzieci, żyjące dziesięciolecia w pętlach czasowych za sprawą których nie starzeją się fizycznie. Każde posiada unikatowy dar, których próżno szukać na kartach innych książek. Są wśród nich m.in.: niewidzialne, lewitujące, posiadające niebywałą siłę, ożywiające rośliny, czy tak jak protagonista i narrator - Yakob Portman, potrafiące ujrzeć głucholce - bestie żywiące się osobliwym...

Wydanie "Kliniki śmierci" z roku 2011 opatrzono wstępem napisanym przez samego autora, w zawoalowany sposób stwierdzającego że wstydzi się tej książki, a jednoczenie że nic w niej nie zmieniał, mimo że stawiał dopiero pierwsze pisarskie kroki. W zupełności się z Panem Harlanem Cobenem zgadzam, ten medyczny thriller nudził mnie, zniesmaczył, nie przekonał, po prostu nie miałem ochoty go czytać. Sposób pisania jest już wprawdzie zwięzły, ale w książce nie sposób doszukać się stylu, humoru, czy p...

Jak wspaniałą erudycją popisał się peruwiański pisarz, jakież fascynujące obrazy namalował słowami, tak rzadkimi że jednoznacznie wskazującymi na ogrom wiedzy jaką posiadł i którą z lingwistyczną swobodą i swadą nam przybliża. "Szelmostwa..." peruwiańskiego noblisty, są w mojej ocenie dziełem niezwykłym, zarówno dzięki zapierającemu dech ładunkowi intelektualnemu jak i emocjami ściskającymi serce. Życie Ricarda, którego poznajemy jako limeńskiego piętnastolatka, zakochanego po uszy w Chilijecz...

Tej książki nie sposób zrozumieć inaczej niż przez miłość. Jest ona historią cierpiącego, żyjącego w "wielkim smutku" ojca pięciorga dzieci, Mackenziego Allena Phillipsa. W retrospekcji ciągnącej się do siedemdziesiątej strony, poznajemy ogrom bólu jaki go dotknął, stratę córki do której zwracał się Missy. Porwano ją i zamordowano. Po czterech latach, otrzymuje zaproszenie od samego Boga, do chaty z którą łączą się jego najgorsze wspomnienia. Jednak ta zwyczajna rudera zamienia się w "Bożą Ch...

Bardzo rzadko zdarza mi się wracać do utworów raz przeczytanych, a ten powrót był dla mnie szczególny. Mistrz formy krótkiej, znów przybliżał duchowość pięciu wyznań, poczynając od Buddyzmu, poprzez Islam, Chrześcijaństwo, Judaizm a na duchowości dalekiego wschodu skończywszy. Znakomicie napisaną, ponadczasową i uniwersalną baśniową przypowieść o Milarepie, dane było mi czytać po raz pierwszy. Wzbudziła we mnie ogromny zachwyt, swą mądrością, zgrabną literacką interpretacją, wartościami jakie...

Głównymi atutami "Wojny w blasku dnia" są lekkie pióro, wartka akcja, mocne napięcie, zwięzłe opisy. A najważniejsze wady dla mnie to: słabe dialogi, powielanie schematów narracyjnych, liczne nieścisłości. Z każdą stroną powieść wciągała mnie coraz bardziej a autor przeniósł w całkiem inną rzeczywistość, tak więc zacząłem powtarzać nie tylko w myślach, poznane tu słowa: Everam, Alagai, Dama'ting, Hora. Od początku, czułem że nów i wielka wojna z demonami zbliża się. Postacie mają niewiele wspó...

Wraz ze zbiorem opowiadań "Zniknięcie słonia" zacząłem doceniać nieskazitelnie piękne pióro Haruki Murakamiego. Dotąd nudziły mnie opisy zwyczajnego życia i codziennych czynności. Po raz pierwszy się nimi rozkoszowałem, sprawiały że i ja doceniłem zwyczajność, brak dramatyzmu. A jeśli chodzi o magię odrealnionych scen, (w których tylko z pozoru wszystko staje na głowie, w istocie ma sens głębszy) to ją uwielbiam. I już marzę by wrócić do niej w następnej książce. Wielokrotnie miałem przyjemność...

"Ciemno, prawie noc" przygnębia w prawie każdym zdaniu. To pełna defetyzmu powieść, posiadająca cechy zarówno reportażu, jak i realizmu magicznego, z domieszką elementów grozy. Niewątpliwie styl pisania autorki, jej przemyślenia na temat Polaków z którymi możemy się nie zgadzać, jej wrażliwość i wyobraźnia często przyciągają uwagę czytelnika, tak się stało i w moim przypadku. Tą powieścią zacząłem przygodę z twórczością Joanny Bator, gdyby nie przygnębienie przelewające się z każdej jej karty...

"Łowcy głów" to dla mnie jedenaste literackie spotkanie z Jo Nesbø i cóż pierwsze rozczarowanie. Najbardziej rozczarowała mnie fabuła, długie opisy którym zabrakło ikry, życia, energii. W pozycji brakło klimatu, jakim mogłem sycić się w cyklu z Harrym Hole. Dialogi to jeden z niewielu atutów, brak w nich wprawdzie humoru, ale przekonują do postaci, uzupełniają ich cechy. Bohaterowie cechują się zwykłymi przypadłościami przez co są autentyczni, choć może mało atrakcyjni. Sceny cechują się wielką...

Czytając "Pana Samochodzika i skarb Atanaryka" zauważyłem że sławny później pisarz zdecydowanie nie był we formie. Że pisząc tę książkę dopiero szlifował swój warsztat. Niektóre pomysły fabularne charakterystyczne dla Nienackiego bywały ciekawe, np. ten z martwym domem w którym z niewiadomych przyczyn zapalało się światło. Jednak ich wykonanie muszę określić jako słabiutkie. Liczne długie opisy przyrody, mające wprowadzić nastrój także nudziły. Bohaterowie byli płascy, dla mnie nieciekawi, ws...

"Felix, Net i Nika oraz Pałac Snów" to pełna przedziwnych przygód, oniryczna powieść dla młodzieży. Jak zwykle w cyklu Rafała Kosika technika, informatyka i nauka przeplata się z ułańską wręcz fantazją. Niestety tej fantazji otrzymałem zbyt wiele, gdyż np. krzew parówkowy, lub udziwnione, pokręcone roboty sprawiały że historia stała się bardzo niewiarygodna. Na plus zaliczyłbym unikalny, surrealistyczny klimat wynikający z umiejętnego wkomponowywania snu i jawy, w pewnym momencie nie było pewn...