Miłość, która ocala.

Recenzja książki Dziecko Noego
Krótka powieść „Dziecko Noego”, należy do cyklu „O niewidzialnym”. Jak możemy wywnioskować z tytułu, autor opisuje Judaizm, skupiając się na różnicach miedzy Nim a Chrześcijaństwem.

Akcja toczy się podczas II Wojny Światowej w okolicach okupowanej Brukseli. Ojciec Pons w prowadzonej przez siebie szkole zwanej Żółtą Willą, ukrywa Żydowskie dzieci. Jednym z chłopców jest Joseph, ośmioletni narrator. Jego rodzice zostali złapani i prawdopodobnie wywiezieni przez gestapo. Czy dzieci przetrwają wojnę? Jaką tajemnicę skrywa Ojciec Pons?

Narastającą atmosferę zagrożenia, pan Schmitt równoważy lekkim, ciepłym językiem. Dodatkowo śmieszyć może karykaturalny opis wyglądu postaci. Raczej zwięzły język, kreśli wyraziste, pełne życia sceny. Nie do końca przekonują mnie postacie, nie w pełni poznałem ich charakter, aczkolwiek konsekwencja w zachowaniu uwiarygadnia je.

Sfabularyzowana historia oparta jest na faktach, tym bardziej warto ją poznać. Mówi o szacunku i miłości pomimo różnic w wyznaniu, pochodzeniu czy przekonaniach. W wielu miejscach do głębi wzrusza, każąc zastanowić się co tak naprawdę liczy się w życiu.

Gorąco polecam, subiektywnie stawiam 9/10.
Dodał:
Dodano: 16 XI 2026 (8 godzin temu)
Komentarzy: 0
Odsłon: 9
[dodaj komentarz]

Komentarze do recenzji

Do tej recenzji nie dodano jeszcze ani jednego komentarza.

Autor recenzji

Imię: Arkadiusz
Wiek: 40 lat
Z nami od: 23 VII 2010

Recenzowana książka

Dziecko Noego



Opis: W okupowanej Belgii katolicki ksiądz ukrywa żydowskiego chłopca, Josepha. Chłopcu udaje się przeżyć, odnajduje rodziców i po latach opowiada swoją historię. Cała ta opowieść nie różniłaby się niczym od wielu innych, które znamy, gdyby nie to, że ojciec Pons ocala nie tylko życie Josepha, ale coś znacznie więcej. Éric-Emmanuel Schmitt znowu nas zaskakuje, wzrusza i skłania do refleksji. Ta o...

Ocena czytelników: 5.10 (głosów: 94)
Autor recenzji ocenił książkę na: 6.0