Czy pośród wszechobecnych złudzeń można jeszcze dotknąć tego, co istotne?
Po zgłębieniu „Iluzji Chaosu” i próbach odnalezienia „Sensu Istnienia” nadeszła chwila, aby stanąć twarzą w twarz z prawdą o świecie, człowieku i czasie. W finałowym akcie poetyckiej trylogii autor nie szuka odpowiedzi, lecz prowadzi przez mgłę pozorów, w której rzeczywistość nie jest tym, co widzialne, lecz tym, co odczuwalne. Przygląda się przypadkowi, bada granice poznania, zgłębia ludzkie emocje i opisuje prawa natury. Wiersze zebrane w tomiku wyostrzają zmysły na to, co ciche, ulotne i pulsujące pod powierzchnią. Przypominają nam, że jesteśmy tu tylko przez moment – ale może właśnie ten moment znaczy wszystko? [edytuj opis]