Józef Relidzyński (ur. 1886 w Kielcach, zm. 1964 w Dartford (Wielka Brytania) - Poeta, dziennikarz, prozaik, scenarzysta filmowy, żołnierz i urzędnik państwowy. Studiował we Frankfurcie nad Menem oraz na uniwersytetach w Krakowie i Lwowie. Od sierpnia 1914 r. walczył w Legionach Polskich. Należał do 6, 4 i 3 pp Legionów Polskich. Mianowano go podporucznikiem 20 sierpnia 1915 r. (po bitwie pod Jastkowem). Został internowany w Bieniaminowie. Następnie objął stanowisko sekretarza delegacji do rokowań pokojowych w Mińsku. W okresie międzywojennym pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych, redagował czasopisma „Lot Polski” i „Teatr”, był także sekretarzem literackim Teatru Polskiego w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej internowano go w ZSRR. Należał do armii gen. Władysława Andersa. Po wojnie przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Ogłosił m.in. Wieją wiosenne wiatry (1916), Laury i ciernie (1917).