Najnowsze recenzje książek

Są takie książki, od których nie można się oderwać, które pochłaniają nas bez reszty. Nie przeszkadza wtedy objętość, twarda okładka, upływający czas, czy niewygoda - ważna jest fabuła. I taka właśnie jest książka Katarzyny Kołczewskiej "Wbrew sobie". Porwała mnie w swoje objęcia i trzymała do końca - nie mogłam się od niej oderwać. "Wbrew sobie" to wzruszająca i ciepła powieść o miłości, relacjach rodzinnych, egoizmie i oddaniu. To opowieść o życiu, pełna pasji, pobudzająca do refleksji i zas...

Kasia Bulicz-Kasprzak napisała już kilka książek, ale ja wciąż odkładałam je na "kiedyś". Jest tak dużo świetnych powieści do czytania, nie tylko na polskim rynku wydawniczym, że nie wystarcza mi czasu na poznanie wszystkich, które bym chciała. Z opinii, które czytałam na zaprzyjaźnionych blogach wiedziałam, że to twórczość, która jest w moim guście i będę zadowolona, dlatego kompletując "wyprawkę" na urlop, twórczości Kasi nie mogło w niej zabraknąć - wybrałam "Nalewkę zapomnienia". Jak oceniam...

"Bowiem podczas zabawy z tablicą Ouija, grasz bezpośrednio ze swoim umysłem, a także umysłami innych, a być może nawet z czymś więcej". Po obejrzeniu filmu "Diabelska plansza Ouija", zaczęłam przeglądać dostępne informacje na temat dość kontrowersyjnej zabawy, jaką jest wywołanie duchów za pomocą drewnianej planszy. Pamiętam bowiem moje zafascynowanie tą tablicą, które powstało w latach 90. po obejrzeniu kilku amerykańskich horrorów nawiązujących do tej tematyki. Obszar ten zainteresował mni...

Zaskoczenia ostatnich tygodni obracają się w moim życiu kulturowym wokół tematyki zombie. Najpierw świetny serial „IZombie” – nie mogę się doczekać drugiego sezonu! –, a potem „Maggie”, czyli psychologiczny dramat o wirusie z Arnoldem Schwarzeneggerem. Tym razem padło na poruszającą podobną tematykę powieść autorstwa Norwega Øysteina Stene, pod tytułem „Wyspa zombie”. To jeszcze jeden argument przemawiający za tym, że w każdy – nawet najdokładniej przepracowany – temat, można tchnąć nowe życie i...

Jednym z profitów bogatego doświadczenia czytelniczego (swego czasu mól książkowy!) jest posiadanie sprawdzonych autorów, tj. takich do których chętnie powraca się od czasu do czasu, czytając po raz kolejny nawet te same pozycje. Jednym z takich autorów w Moim przypadku jest William Wharton. Nie pamiętam, jaka była pierwsza książka tego autora, z jaką się zetknąłem. Być może była to „Moulin du Bruit”, którą otrzymałem swego czasu w prezencie od ówczesnej Przyjaciółki, Marty Pierwszej. Dość stwi...

(...tekst z 2003 r.) "Niedobre miejsce", to jedna z ostatnich książek Whartona (pozostał jeszcze "Franky Furbo"...), którą przeczytałem. W malarskiej, artystycznej otoczce, na arenie paryskiego życia, William Wharton porusza znane już z innych Jego powieści tematy - miłość i zdradę. Właściwie zbyt "oficjalnie" to brzmi - w powieściach Whartona trudno doszukać się typowych romansów. Przez myśl mi nawet nie przeszło porównywanie "Whartonów" do powieści romantycznych. Romantyzm u Whartona, owszem...

Z twórczością Josephine Angelini miałam już szansę się spotkać za sprawą jej innej trylogii, a mianowicie "Spętanych przez bogów", która nawet mi się podobała. Teraz głośno jest o jej kolejnej serii, a opis niezmiernie mnie zaciekawił, więc musiałam po nią sięgnąć. Główną bohaterką powieści jest siedemnastoletnia Lily, która z powodu swojej choroby nie ma łatwego życia. Jest samotniczką – jej najlepszymi przyjaciółmi są Tristan – chłopak, którego zna od dzieciństwa, oraz siostra Juliet. Bohater...

Ever i Caden poznali się na obozie artystycznym, kiedy mieli po piętnaście lat. Spędzili razem zaledwie kilka godzin, lecz obiecali do siebie pisać. Przyjaźń korespondencyjna, tak to nazwali. Pisali do siebie regularnie i zwierzali się sobie ze wszystkiego, trwało to kilka lat i kiedy mieli już dość bólu i straty postanowili spróbować żyć razem i dbać o miłość, która ich połączyła. To, co piękne nigdy nie trwa wiecznie, szczególnie w ich życiu i już niebawem ta dwójka doświadczy największej prób...

Ever i Caden poznali się na obozie artystycznym, kiedy mieli po piętnaście lat. Spędzili razem zaledwie kilka godzin, lecz obiecali do siebie pisać. Przyjaźń korespondencyjna, tak to nazwali. Pisali do siebie regularnie i zwierzali się sobie ze wszystkiego, trwało to kilka lat i kiedy mieli już dość bólu i straty postanowili spróbować żyć razem i dbać o miłość, która ich połączyła. To, co piękne nigdy nie trwa wiecznie, szczególnie w ich życiu i już niebawem ta dwójka doświadczy największej prób...

Przyznam, że trochę czasu spędziłam z panem Karskim - biografia jest po prostu doskonała. Czyta się ją jak najlepszą powieść szpiegowską. Obawiałam się suchych faktów, ale podczas lektury książki Waldemara Piaseckiego nie można się nudzić. Czytał ją rownież mój mąż i był zachwycony. Jan Karski - człowiek legenda, ale i zwyczajny człowiek z krwi i kości, mający dylematy i słabsze dni. Jan Karski, pseudonim Witold, urodził się w Łodzi w 1914 roku. Był obywatelem, zarówno Polski, jak i Stanow Zje...

Dopiero od niedawna jestem fanem Pani Magdaleny Kordel, a moja fascynacja jej twórczością zaczęła się od książki „Malownicze. Wymarzony dom”. W czasie lektury przypominał mi się napis umieszczony nad wejściem do Bacówki nad Wierchomlą. Są to słowa mojego ulubionego pisarza Edwarda Stachury: „Odnalazły się marzenia, które włożyłem kiedyś do dziurawej kieszeni”. Od niepamiętnych czasów marzył mi się stary dom z duszą, w którym można by wieść życie ciche i spokojne, z dala od cywilizacyjnego zgieł...

Częstym motywem opisywanym w literaturze jest wyjazd kobiety na prowincję w trudnej sytuacji życiowej. Problemy z pracą, mężczyzną, zdrowiem albo kilka takowych w hurcie sprawia, że chcą odciąć się od wszystkiego co dotychczas je unieszczęśliwiało i najpierw się pozbierać do kupy a potem rozpocząć nowe życie. A w jakim celu na prowincję wyjechałby mężczyzna? Do lektury tej książki jakoś nie mogłam się przekonać. Kusiła mnie tematyka, zwłaszcza że na półce czeka kolejna książka autorki, jednak n...

Od dziecka uwielbiałam mity. Czytałam ich całe mnóstwo: greckie, rzymskie, celtyckie, chińskie, a nawet te ludów północy, głównie mieszkańców Grenlandii. Do "Upadku Kalony" podeszłam więc z ogromnym sceptycyzmem. Ciężko stworzyć mit, który przypominałby prawdziwy mit. Tymbardziej, gdy w grę wchodzi tak skomplikowana historia, jak ta z cyklu "Dom Nocy". Nyks została sama, zupełnie sama. Inni bogowie już dawno opuścili Ziemię. Tylko Nyks zauważyła potencjał w istotach ludzkich. Samotne życie uroz...

"(...) przykre rzeczy lubią chodzić człowiekowi po głowie. Najchętniej parami, jak nieszczęścia". Nieszczęścia chodzą parami – to znane i niestety sprawdzające się często powiedzenie. Nie ukrywam więc, że skusiłam się na książkę, która swoim tytułem staje niejako w opozycji do wcześniej wspomnianego stwierdzenia, oraz zachwyca okładką z pięknymi, jesiennymi barwami. Nie oczekiwałam po tej lekturze wielkich uniesień i szerokiej gamy refleksji. Jedynie poznania historii, która wciągnie mnie do i...

Nie przypuszczałam, ze drugi tom może być jeszcze lepszy niż pierwszy - a jednak! Wiedźmy z Savannah bardzo mi się spodobały i z niecierpliwością czekałam na 2 tom. I nie mogłam się od niego oderwać, a już druga połowa książki jest niesamowita po prostu. "Źródło" jest znakomitą kontynuacja "Rodu", dopracowaną i bardzo spójną. Opowieść ma specyficzny klimat, a magia i świat realny splatają się tutaj nierozerwalnie. Maisie, po swoich niecnych dokonaniach, zniknęła i ponosi karę za swe czyny. Jedn...