Najnowsze recenzje książek

Powieść niewątpliwie będzie się podobać nie tylko grupie docelowej powyżej dziesiątego roku życia. Urzeknie również młodszych i starszych odbiorców. Nie brakuje w niej ironii czy irracjonalnych zachowań - nazwałabym ją krzywym zwierciadłem, które pokazuje jak zachowują się dorośli i dlaczego nie zauważają swoich wad. Autorka rozłożyła mnie na łopatki dowodem, iż często się kłócimy bez powodu, choć zaczynamy od deski do krojenia i kwestią sporną jest to, gdzie powinna leżeć... Sporo miejsca Majgi...

"Mniej złości, więcej miłości" to pięknie napisana powieść. Taka, którą można się delektować, udzielać sobie po kęsku i smakować... Ale w praktyce to się nie udaje! I lektura szybko zostaje uznana za przeczytaną. Tylko i wyłącznie z uwagi na naszą wrodzoną ciekawość i tajemnice niesamowicie ją rozbudzające. Bo przecież każdy z nas ma w oczach pragnienie wyjaśnienia zagadek czy raczej śledztw - policyjnego i historycznego. A to co autorka przygotowała dla bohaterów - no cóż... nie istnieje chyba...

"Piekło jest wtedy, gdy znasz swoje przeznaczenie i wiesz, że nie ma nic, co mogłabyś zrobić, żeby je zmienić". Pierwszy tom Florenckiej trylogii został dość dobrze przyjęty przez polskich czytelników, w tym także przeze mnie. Myślę, że zadecydował o tym głównie jeden z elementów fabularnych, który odróżniał tę książkę od innych tego typu, jakie ukazują miłość wampira i człowieka. To bowiem kreacja głównej bohaterki, czyli wybrakowanej, niepełnosprawnej i mało atrakcyjnej kobiety wpłynęła na m...

Ludzie mieszkają obok siebie, a tak naprawdę się nie znają. Nie wiesz, czym zaskoczy cię twój sąsiad.... Jedni pomagają, inni są przemili, a jeszcze inni są psychopatami - a wyglądają bardzo przeciętnie i niegroźnie. Nigdy nie wiesz na jakiego sąsiada trafisz..... Alex Marwood, po wielkim sukcesie "Dziewczyn, które zabiły Chloe" , znowu nas zaskakuje. Jej najnowsza książka "Zabójca z sąsiedztwa" jest świetnie napisana i zaskakująca. Autorka przenosi nas do Londynu, na ulicę Beulah Grove 23 do...

Zygmunt ukończył szkolenie i przyszła pora na wykorzystanie zdobytych umiejętności w pracy. A praca niełatwa, bo mężczyzna jest diabłem i trafia do najpospolitszego miejsca w Polsce, gdzie ma siać zamęt. Zygmunt szybko spostrzega, że jego diabelskie moce szwankują, za co wini Wypluty. Punkty zdobywane za dotychczasową pace są tak marne, że w rankingu raczej nie zdobędzie pierwszego miejsca. Diabeł odkrywa, że nic nie jest takie, jak się spodziewał, a mieszkańcy miasta to nie tylko ludzie, co nas...

Bardzo rzadko ma się okazję mieć prawdziwego przyjaciela, któremu można zaufać w każdej sprawie. Jeszcze trudniej mieć kila takich oddanych osób. Dlatego też bardzo przyjemnie czytało mi się książkę "Miłośniczki czekolady i ślub", gdyż w tej powieści poznajemy cztery oddane sobie przyjaciółki. Niestety mojej uwadze uciekła informacja iż powieść to już czwarty tom perypetii przyjaciółek.Czy odczułam brak wcześniejszych części? Nie, ale żałuje, że nie miałam okazji ich przeczytać. Z czym tym raze...

"Nigdy nie pomyślałabym, że bez żadnych magicznych wynalazków, wehikułów czasu, można przenieść się do ubiegłowiecznych sztetli, znanych nam ze starych fotografii w podręcznikach do nauki historii". Każdy z nas wybierając się na wycieczkę samochodem zabiera ze sobą apteczkę pierwszej pomocy, która zawiera podstawowe środki, jakie będą służyć w razie jakiegokolwiek przypadku. Po lekturze książki "Jerozolima. Miasto Boga" od razu przyszło mi na myśl porównanie tej publikacji do takiej właśnie ap...

Dolly ucieka od męża, od dziecka i obowiązków do Włoch. Chociaż opornie, bez pewności czy postępuje słusznie ucieka od frustracji i zawodu jakie sprawiło jej życie. Niby spełniła w nim wszystkie swoje marzenia, niby wszystko ułożyło się jak tego pragnęła, ale jedno zdarzenie uświadomiło jej, że już od dawna nie czuje pasji w tym co robi. Wypaliła się. Dociera do Wenecji, gdzie wynajmuje byle jakie lokum i egzystuje z dnia na dzień zastanawiając się, co dalej. Po co tak właściwie tu przyjechała i...

Z powieścią wiąże sie niesamowita historia jej autorki, czy też może autora. Viola Shipman jest pseudonimem znanego pamiętnikarza Wade’a Rouse. Rouse zdecydował się wystąpić pod imieniem i nazwiskiem babki, na której cześć jest napisana ta książka. To właśnie jej bransoletka z popularnymi niegdyś charms’ami i historia rodziny w nich zawarta zainspirowała go do stworzenia debiutanckiej powieści. Przyznam szczerze, że dawno tak bardzo nie uległam emocjom jak podczas czytania tej powieści. Do Lo...

Miałam już przyjemność zapoznać się z twórczością Jessie Burton. Bardzo podobała mi się "Miniaturzystka". Teraz nadszedł czas na najnowszą powieść, czyli "Muzę", która moim zdaniem jest genialna. Czego dotyczy? To historia tajemniczego obrazu, który został namalowany przez słynnego hiszpańskiego malarza w latach 30. XX wieku, a zaginął w czasie II wojny światowej. W 1967 roku dzieło trafia do renomowanej londyńskiej galerii, czym wzbudza niemałe poruszenie wśród marszandów. Przez przypadek sten...

Doktor Dolittle kocha zwierzęta całym sercem. Jest lekarzem ludzi, lecz biorąc pod uwagę fakt, że jego dom zamieszkuje kaczka, pies, papuga, złota rybka, króliki i wiele innych zwierząt, pacjenci przestają chodzić do niego po poradę. Doktor John uczy się języka zwierząt i postanawia leczyć właśnie je, lecz i ten pomysł nie przynosi mężczyźnie pieniędzy. Sroga zima, brak jedzenia i funduszy sprawiły, że John Dolittle z radością rzuca się na pomoc małpom w Afryce. Od tej chwili zarówno on, jaki i...

"Człowiekiem jestem i nic ludzkie nie jest mi obce". Terencjusz Jak bardzo różnimy się od innych istot zamieszkujących Ziemię? Czy odczuwana przez tak wielu z nas wyższość wobec innych gatunków powinna być powodem do dumy? Do czego jesteśmy zdolni by zdobyć władzę nad innymi? Każde z tych pytań z osobna nie wydaje się zbyt groźne, ale już ich suma każe się zastanowić nad naszą prawdziwą naturą, nie tą wygładzoną przez cywilizację, lecz jej wersję pierwotną z domieszką ambicji i chłodno wykalku...

"Nawałnica mieczy: stal i śnieg" jest dobrą kontynuacją "Pieśni lodu i ognia" ale, jest małe ale. Bynajmniej nie chodzi mi o napój alkoholowy który towarzyszy bitwom bohaterów. Tych bitew, tych rodów ze sobą zwaśnionych, tych nazw mnóstwa, nie mogłem ogarnąć. Z kolejnymi stronami, gubiłem się jak w lesie. Akcja tego tomu jak zwykle nie daje się przewidzieć i to w najmniejszym stopniu, gdyż przy takich tłumach bohaterów i takim talencie Autora do suspensu, nie sposób przewidzieć co kolejny ro...

Cóż mądrego mógłbym napisać o poezji tak wysokich lotów, jak te. No chyba niewiele. "Widok z ziarnkiem piasku" jest zbiorem utworów Zawiera poezję z lat 1957 - 1996 Wydany w 1996 roku, po otrzymaniu Nobla Pisane i układane niby prosto, dogłębnie wwiercają się w temat to z jednej, to z drugiej i piątej strony przenikają jak rentgen nadpsutego zęba. Jest to poezja stonowana emocjonalnie Poetka często maluje nam obrazy Bywają lekkie i jasne Bywają ciemne i brzydkie. Dużo w nich filozofii,...

"Za duchami podążyli ludzie, wieczorni spacerowicze, spętani widmowymi sznurami jak marionetki w rękach kuglarzy". Surrealistyczna wizja naszej rzeczywistości, jaką zafundował czytelnikom Tomasz Węcki przypomniała mi swoim klimatem kultową już amerykańską komedię filmową pt. "Pogromcy duchów", osadzoną w iście fantastycznym środowisku. Zgłębiając poszczególne strony tego cieniutkiego dzieła, wyobrażałam sobie bowiem wszystkie istoty, jakie wykreował autor. Zabrakło mi tylko w tym wszystkim zna...