Najnowsze recenzje książek

Tytułowa bohaterka Kate Sedgwick to pełna entuzjazmu, szalonych pomysłów, seksapilu, młodzieńczej energii osiemnastolatka której z twarzy uśmiech nigdy nie znika. Nawet gdy zmienia się w ledwo tlący promyczek. Kate pochodzi z kalifornijskiego San Diego z nieszczęśliwej rodziny. Oziębła mama nie okazała jej wystarczająco dużo miłości, tata odszedł od nich, a protagonistka sama zajmowała się niepełnosprawną siostrą. Wyjeżdża na studia do Grant położonego w Minnesocie tam poznaje Kellera w którym z...

Czytając drugą część baśniowej sagi, cierpiałem niewypowiedziane katusze. Akcja "Dworu mgieł i furii" posuwała się tak leniwie że z trudem się na niej koncentrowałem. A to za sprawą setek jeśli nie tysięcy powtórzeń, w których główną rolę grała Feyra. To na jej postaci i losie skupiała się fabuła. Na okropnych mękach przez jakie przechodziła zmaltretowana, sponiewierana wydarzeniami poprzedniej części sagi jej dusza. Te wynurzenia z czasem mocno mnie męczyły, tym bardziej że przez pierwsze sto...

Przyznam choć niechętnie że przerwa od ostatnio czytanego tomiku wierszy jest bardzo duża. Nie pamiętam już tytułu, nawet roku. "Piękno Utajone" czyli "szept duszy ludzi tamtej strony dnia", to dla mnie wyjątkowy zbiór. Zawiera w sobie twórczość ośmiu osób po kryzysach psychicznych. Większość z nich znam osobiście, tym trudniej o moją obiektywną ocenę. Jednak za sprawą "Piękna Utajonego" ja również po aż siedmioletniej przerwie wróciłem do pisania wierszy. Twórcy prezentują bardzo różny poziom...

Czytając "Syrenę" z każdym kolejnym akapitem stawałem się coraz bardziej głodny. A to wszystko za sprawą smakowitych opisów wyszukanych dań, czynionych przez protokolanta. Nowela w nader humorystyczny sposób opisuje scenę z zebrania sędziów pokoju. Owa instytucja działała w carskiej Rosji i odpowiadała za zasądzanie kar wobec obywateli. Członkowie komisji sędziowskiej a w szczególności protokolant, uwielbiają smaczne jedzenie, polowania, wszelkie przyjemności cielesne, wiodą bardzo wygodne życ...

"Będzie bolało" to jak już wiadomo z podtytułu dziennik lekarza - ginekologa i położnika. Autor opisuje w nim swoją pracę, od posady stażysty, poprzez rezydenta aż do starszego rezydenta. Warunki w jakich funkcjonuje, na pierwszy rzut oka wydają się być nie z tego świata. Bo czy wyobrażacie sobie 97-godzinny tydzień pracy. Harówki w dzień i noc, kiepsko płatnej za którą w końcu właściwie nikt ci nie podziękuje. A jeśli jest się położnikiem, tryskająca na ciebie krew stanie się przykrą normą. A t...

Za sprawą "Podpalacza" po raz drugi spotykam się z twórczością Wojciecha Chmielarza. Powieść wciąga już od pierwszych stron, to znakomicie napisany kryminał, mocno zakotwiczony w polskiej rzeczywistości. Jak przez kalkę odzwierciedla nas Polaków, z licznymi przywarami i słabościami. Autor ma nieprzeciętny dar do dawania swym postaciom życia, to także za sprawą postaci z krwi i kości powieść jest tak znakomita. A interakcje jakie między nimi zachodzą wyglądają zupełnie naturalne. Jest to bardzo...

"Świat bez końca" to druga powieść Kena Folletta, którą z ogromną przyjemnością czytałem. Miałem przed sobą dzieło wybitne, opasłe bo ponad dziewięćset-stronicowe, znakomicie rozplanowane i skonstruowane. Mniej statyczne od pierwszej części cyklu, opisy już nie były tak szczegółowe, ustąpiły na rzecz dialogów. Te pasują do postaci, zgrabnie popychając akcję. Konstrukcja bohaterów jest świetna, zachowują się naturalnie, ich decyzje zawsze wynikają z konkretnych pobudek. A każdy z nich ma trochę i...

Druga część cyklu z Eberhardem Mockiem, "Koniec świata w Breslau" jest jeszcze bardziej mroczna niż jej poprzedniczka. W związku z czym pozycję czytało mi się jak po grudzie. Postać Mocka przedstawia się iście diabolicznie. Otóż to zapijaczony, zjadliwy egocentryk, damski bokser, zazdrośnie kontrolujący żonę. Na obronę, nieco sankcjonującą taką kreację i rolę jaką odgrywa, dodam że jest bardzo zdolnym śledczym. Prowadzącym dochodzenie w sprawie serii brutalnych zabójstw. Morderca pozostawia na...

W tej krótkiej nowelce Czechow z charakterystycznym dla siebie poczuciem humoru, opisuje rosyjską seksualność. Otóż tytułowym "Dziełem sztuki" jest kandelabr z dwiema rzeźbami na piedestale przedstawiającymi kobiety w strojach Ewy, we fikuśnych pozach i filuternie się uśmiechające. Z tym drobnym dziełem ciągłe są jakieś kłopoty, ale nie zdradzę wam jakie, zbyt krótka to nowela. Jak zwykle zwięzły, rzeczowy sposób pisania, umiejętność tworzenia prawdziwie ludzkich postaci, plus lekki, miły klimat...

Mam wrażenie że z upływem lat twórczość Erica-Emmanuela Schmitta coraz bardziej odrywa się od rzeczywistości, a poziom artystyczny wciąż opada. Tak też jest z "Felixem i niewidzialnym źródłem" Wydana przed ponad trzema laty kontynuacja "Cyklu o Niewidzialnym" wypada mizernie na tle poprzednich utworów. Felix jest czarnoskórym synem Fatu i co na pewno dziwnie zabrzmi "Ducha Świętego". Mama prowadzi kawiarnię, o nazwie "W robocie". Spotykają się tam oryginalne indywidua. Nieśmiała panna Tran, właś...

Czytając "Rodzinę Borgiów" czułem ogromny wstręt, aż mnie mdliło. Bo któż by dzisiaj pomyślał, że papieże płodzili dzieci z kurtyzanami, którym oddawali cześć winną Matce Bożej. Że rozdawali urzędy, tytuły, majątki, rodzinie, sojusznikom, kardynałom którzy poparli ich w konklawe. Że cynicznie manipulowali, widząc we wszystkim swój interes, a siebie uznawali za wybawicieli tego świata. Nie lękając się o to że Bóg może kiedyś pokarać. Akcja powieści toczy się końcem XV wieku na Półwyspie Apenińsk...

Muszę przyznać że Remigiuszowi Mrozowi udało się stworzyć naprawdę duże napięcie, co z licznymi suspensami sprawiało że nie nie mogłem oderwać się od lektury. Napisana prostym językiem, zwięźle, dość łatwo rozpoznawalnym stylem, lekko, wypada całkiem dobrze na tle innych powieści autora. Co ważne trudno doszukać się tu postaci tak irytujących jak chociażby jak sławetna Chyłka. "Listy zza grobu" rozpoczynają cykl z patomorfologiem Sewerynem Zaorskim. Tych cykli w większości jeszcze nie ukończony...

"Prokurator" Pauliny Świst pozostawił mnie w mocnym uczuciu niesmaku. Nie chodzi tylko o wulgarny, prostacki język, miałką fabułę, ale przede wszystkim o brutalne sceny erotyczne, wyjęte jakby z filmu porno. Choć to dziwne takie dewiacje właśnie najbardziej nas podniecają i potrafią wywindować popularność pisarzy o słabiutkich walorach artystycznych bardzo wysoko. Bardzo pobieżny rys psychologiczny pierwszoplanowych postaci sprawia że nie sposób się z nimi utożsamić. A dialogi z mnóstwem przekle...

"Gone. Faza pierwsza: Niepokój" jest pozycją wartą polecenia. Napisana z myślą o 15-latkach, nie straci zbyt wiele, gdy zabiorą się za nią osoby starsze. Tą pełną niecodziennych przygód i suspensów powieść utrzymano w niepokojącym klimacie, równoważonym przez łagodne opisy. Pomysł na cykl, bardzo przypomina ten jaki miał Stephen King w "Pod kopułą". Tak samo i tutaj mamy kopułę, przez którą odcięci się bohaterowie. Co ciekawe Gone w oryginale wydane było wcześniej, ledwie o pół roku. Pewnego...

"Baby" Czechowa, mówią o piekle kobiet i rażącej niesprawiedliwości, jaka miała i wciąż ma miejsce w Rosji. Nowela głęboko mną wstrząsnęła i zasmuciła. Autor wytyka rodakom ich zakłamanie, fałszywą bogobojność usprawiedliwiającą najgorsze podłości. To jak mężczyźni poniewierają kobietami, przechodzi wszelkie wyobrażenia. Są dla nich tanią siłą roboczą, nie mającą żadnych praw, nie mówiąc o jakiejkolwiek wdzięczności za ich poświęcenie. Wbrew woli wydawane za przyszłych mężów, często bywają bite,...