Słona wanilia. Tom 2

Losy występujące u jednego z głównych bohaterów Tomka Sosnowskiego w książce pt. ''Słona wanilia'' (tom 1) należącej do Cyklu: Słona wanilia autorstwa Pana Artura Tojzy bardzo spodobały mi się i wciągnęły w wir poznawania ich dalszego ciągu w tomie 2 pt. ''Słona wanilia''.

Nie da, się wyciągnąć za pierwszym razem wniosków na podstawie tego, co czytamy w tomie 1, czym kierowane są tak naprawdę zachowania młodych bohaterów i jak wykonują powierzoną im misję, czy spełnią wszystkie oczekiwania nauczycielki, czy sprawuje ona nad nimi nadzór, czy wyznacza im tylko i wyłącznie zadania, a oni angażują, się w projekt Klub Pomocników mniej lub bardziej tego zechciałam się dowiedzieć.

Szczególnie byłam zainteresowana, który z bohaterów najbardziej mnie zaskoczy, zmieni sposób myślenia, będzie delikatniejszy w wyrażaniu codziennego słownictwa bardziej zrozumiałego. Być może któraś z dziewczyn okaże się sympatyczniejsza, wrażliwsza, pomocniejsza, czy jednak pomimo podejmowanych dotychczasowych prób nie najlepszej komunikacji podda się, w którym momencie można wyczuć, że pojawi się uczucie do Tomka i czy on będzie umiał odnaleźć się w nowych dla niego sytuacjach bez problemu, czy pojawią się wszelkiego rodzaju wątpliwości co do wyrażenia tego, co czuje naprawdę, czy pokona cierpliwie barierę z przeszłości, która nie daje mu spokoju, czy opowie, o niej komuś do kogo poczuje prawdziwe zaufanie, czy pojawi się ktoś w końcu, kto pomoże odzyskać spokój i pewność siebie?

Nie umknęło mojej uwadze, czy pojawią się nowi bohaterowie, umiejący dużo namieszać w dotychczasowym życiu bohaterów, na którym z bohaterów skupi się najbardziej autor, a może zechce, abyśmy sami rozszyfrowali w trakcie czytania, co miał, na myśli komplikując nieco życie dorastających nastolatków.

Chętnie powracałam do czytanego wczesnej pierwszego tomu pt. ''Słona wanilia'', abym nie zapomniała, jakie wcześniej miały wcześniej niezbyt miłe zdarzenia bohaterów, gdy spotkali się po raz pierwszy, co nie do końca podobało się w szkole Tomkowi, a co sprawiało mu radość, na czym się najbardziej skupiał.

Drugi tom czytanej przeze mnie książki ''Słona wanilia'' należącej do Cyklu: Słona wanilia przybliża nam losy jednej z przyjaciółek Ani i Tomka – Amandy, jaka jest ona naprawdę, co ze sobą reprezentuje?. Mam tutaj na myśli wykonywaną pracę modelki i czy lubi ją akceptuje, a może musi pracować z konieczności, aby poznać smaki wczesnej dorosłości, co powoduje u niej radość, a czego nie lubi, za czym często tęskni, kogo bardziej darzy sympatią i czy jej uczucia zostały odwzajemnione, czy wystawione na próbę, bo nie wykluczam, że tak może być.

Autor uświadamia nam, że nie zawsze nasze życie jest znakomite od najmłodszych lat, gdyż jesteśmy naocznymi świadkami i doświadczamy od dziecka w zależności od tego, jakich mamy rodziców, którzy mają od nas wszelkiego rodzaju wymagania i oczekiwania, abyśmy podążali taką samą drogą sukcesu, co oni ze względu na to, że będziemy w pełni spełnieni i szczęśliwi. No cóż, tak nie jest w każdym przypadku.

U Amandy Malinowskiej dzieciństwo przepełnione jest pracą modelki, stanowiącą z czasem wykorzystywaniem i przekraczaniem granic, nienawiścią do matki oraz do mężczyzn. Ma zaufanie do babci Weroniki, którą bardzo kocha, lubi z nią rozmawiać. Czuje zazdrość w powietrzu i nie ukrywa tego, że nie jest ona jej obca. Przychylnym okiem spogląda na tatę pomimo tego, że nie szczędzi jej żartobliwych i kąśliwych negatywnych uwag. Amanda pod osłoną trudnej, niedostępnej z charakteru osoby jest twarda, ale czy to wystarczy, aby w pełni móc poczuć się na tyle silną i wytrwać w swoich postanowieniach i marzeniach o byciu kochaną o tym warto, się przekonać czytając tę książkę.