Sen o samotnej miłości

W swojej najnowszej powieści Haruki Murakami wykorzystał znakomite pomysły z książki "Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland". Jednak "Miasto i jego nieuchwytny mur" nie powiela, ani nie kontynuuje tamtej historii, daje jedynie odpowiedź na to co w tej pierwszej było niejasne.
Dla mnie najistotniejszym wątkiem utworu okazała się miłość pary głównych bohaterów. Autor nie wymienił ich imion, wiemy że ona jest o rok młodsza od niego. Poznali się na rozdaniu nagród za wypracowania. Spotykają się w parku, ślą długie listy, ufają jak nikomu innemu na świecie. Gdy dziewczyna nagle znika, życie dla niego traci sens, a świat kolory, staje się cieniem samego siebie. Przed odejściem ukochana opowiada mu mieście za murem, gdzie mógłby ją znaleźć.
W onirycznym utworze, sny wydawały się prawdziwsze niż jawa. Mieszał się w nim czas podobnie jak świat zewnętrzny ustępował wyimaginowanemu miastu. Gdy była mowa o samotności, którą symbolizował rozdzielający bohaterów mur czułem dojmujący smutek. Samotność to nieodłączna towarzyszka miłości.
Mądrej, niesamowitej ponad pięćset-stronicowej powieści stawiam 9/10.