
| "Ulica krokodyli była koncesją naszego miasta na rzecz nowoczesności i zepsucia wielkomiejskiego. Widocznie nie stać nas było na nic innego, jak na papierową imitację, jak na fotomontaż złożony z wycinków zleżałych, zeszłorocznych gazet." | |
| Callice dodał: 09 II 2010, 18:55:47 | głosy: +0 | -0 |
| "Rdzenni mieszkańcy miasta trzymali się z dala od tej okolicy, zamieszkiwanej przez szumowiny, przez gmin, przez istną lichotę moralną, tę tandetną odmianę człowieka, która rodzi się w takich efemerycznych środowiskach. Ale w dniu upadku, w godzinach niskiej pokusy zdarzało się, że ten lub ów z mieszkańców miasta zabłąkiwał się na wpół przypadkiem w tę wątpliwą dzielnicę. Najlepsi nie byli czasem wolni od pokusy dobrowolnej degradacji, zniewolenia granic i hierarchii, pławienia się w tym płytkim błocie wspólnoty, łatwej intymności, brudnego zmieszania. Dzielnica ta była eldoradem takich dezerterów moralnych, takich zbiegów spod sztandaru godności własnej. Wszystko zdawało się tam podejrzane i dwuznaczne, wszystko wyzwalało z pęt niską naturę." | |
| Callice dodał: 09 II 2010, 18:55:16 | głosy: +0 | -0 |
| "Będziemy się wikłali w nieporozumieniach, aż cała nasza gorączka i podniecenie ulotni się w niepotrzebnym wysiłku, w straconej na próżno gonitwie." | |
| Callice dodał: 09 II 2010, 18:54:46 | głosy: +2 | -0 |
| "W tym mieście taniego materiału ludzkiego brak także wybujałości instynktu, brak niezwykłych i ciemnych namiętności." | |
| Callice dodał: 09 II 2010, 18:53:52 | głosy: +0 | -0 |
| "Zabójstwo nie jest grzechem. Jest ono nieraz koniecznym gwałtem wobec opornych i skostniałych form bytu, które przestały być zajmujące. W interesie ciekawego i ważnego eksperymentu może ono nawet stanowić zasługę. Tu jest punkt wyjścia dla nowej apologii sadyzmu." | |
| Callice dodał: 09 II 2010, 18:53:27 | głosy: +2 | -0 |
| "Materia jest najbierniejszą i najbezbronniejszą istotą w kosmosie. Każdy może ją ugniatać, formować, każdemu jest posłuszna." | |
| Callice dodał: 09 II 2010, 18:53:01 | głosy: +1 | -0 |
| "Czasem wdrapywał się na karnisz i przybierał nieruchomą pozę symetrycznie do wielkiego wypchanego sępa, który po drugiej stronie okna zawieszony był na ścianie. W tej nieruchomej przykucniętej pozie, z wzrokiem zamglonym i z miną chytrze uśmiechniętą trwał godzinami, ażeby z nagła przy czyimś wejściu zatrzepotać rękoma jak skrzydłami i zapiać jak kogut" | |
| Callice dodał: 09 II 2010, 18:52:34 | głosy: +0 | -0 |
| "W sobotnie popołudnie wychodziłem z matką na spacer. Z półmroku sieni wstępowało się od razu w słoneczną kipiel dnia. Przechodnie, brodząc w złocie, mieli oczy zmrużone od żaru, jakby zalepione miodem, a podciągnięta górna warga odsłaniała im dziąsła i zęby. I wszyscy brodzący w tym dniu złotym mieli ów grymas skwaru." | |
| Callice dodał: 09 II 2010, 18:52:13 | głosy: +0 | -0 |
| "Nie istniała miłość bez lęku, bo kto kocha, musi się bać o najdroższą osobę." | |
| ladyinfantille dodał: 09 II 2010, 13:26:02 | głosy: +2 | -0 |
| "Kto naprawdę kocha, ten jest gotów wiele ofiarować." | |
| ladyinfantille dodał: 09 II 2010, 13:25:08 | głosy: +2 | -0 |