
| "– To bardzo słabe zwierzęta te mrówkolwy. Dał znak Migotkowi i obaj pełni oczekiwania wpatrywali się w jamkę. Piasek trochę się poruszył, ale nic nie było widać. – Bardzo słabe – powtórzył Muminek. – Wierz mi, że na to, żeby zagrzebać się w piasku, potrzebują paru godzin. – Tak, ale... – wtrącił Migotek z powątpiewaniem. – Możesz być tego pewien – powiedział Muminek dając mu radosne znaki uszami. – Kilku godzin! W tej samej chwili groźna głowa o wytrzeszczonych oczach wystrzeliła z jamki w piasku." | |
| Serfer dodał: 17 VI 2011, 20:43:11 | głosy: +0 | -0 |
| "– Zdaje mi się, że zaczynam rozumieć – stwierdził Muminek po głębokim namyśle. – Nie jesteś już zbieraczem. Jesteś tylko posiadaczem, a to wcale nie jest równie przyjemne." | |
| Serfer dodał: 17 VI 2011, 20:40:43 | głosy: +1 | -0 |
| "Tatuś Muminka przeglądał się w lustrze z przodu, z tyłu i z boku, po czym z westchnieniem położył kapelusz na komodzie. – Masz rację – powiedział. – Nie wszystko potrzebuje ozdoby. – Szlachetność sama w sobie jest ozdobą – powiedziała uprzejmie Mama Muminka." | |
| Serfer dodał: 17 VI 2011, 20:39:56 | głosy: +0 | -0 |
| "Muminek zatrzymał na chwilę swój obłoczek przed oknem tatusia. – A kuku! – zawołał.(...) Tatuś Muminka wypuścił wieczne pióro z ręki i podbiegł do okna. – Na mój ogon! Na mój ogon! – zawołał." | |
| Serfer dodał: 17 VI 2011, 20:39:15 | głosy: +0 | -0 |
| "– Czy chcecie posłuchać pewnej strasznej historii? – zapytał Włóczykij zapalając lampę. – Czy bardzo straszna? – zapytał Paszczak. – Mniej więcej jak stąd do drzwi albo nawet jeszcze trochę więcej – odparł Włóczykij. – Jeśli to coś mówi, oczywiście. – Nie, przeciwnie – odparł Paszczak. – Zacznij opowiadać, to ci powiem, w którym miejscu zacznę się bać." | |
| Serfer dodał: 17 VI 2011, 20:37:26 | głosy: +0 | -0 |
| "Życie jest z natury nieuczciwe, gdyż w chwili przyjścia na świat człowiek staje wobec skomplikowanej gry planszowej, do której nie dołączono opisu. Sam musisz wydedukować wszystkie reguły. Jednocześnie musisz w nią grać. Od razu. Jeśli przegrasz, to po tobie. Nie ma miejsca na żadne „och, przepraszam, jestem początkującym graczem, czy mogę powtórzyć ten ruch?”. Nie możesz. Błąd to błąd. Człowiek uczy się reguł od zera." | |
| Maboroshi dodał: 17 VI 2011, 20:06:31 | głosy: +2 | -0 |
| "Życie jest chaotyczne, pełno w nim bólu i cierpienia. Nie można na nim polegać. Nic nie trwa raz na zawsze, nic się nie utrzymuje, niczemu nie można zaufać. Gdyby jakiś człowiek miał wszystkie te cechy nie chciałabyś go znać." | |
| Maboroshi dodał: 17 VI 2011, 20:06:14 | głosy: +0 | -0 |
| "Życie i śmierć nie idą w parze. Nie mogłyby ze sobą zatańczyć, bo każde chciałoby prowadzić. Współistnieją ze sobą na tej zasadzie, że jedna zawsze zależy od drugiego. W istocie gardzą sobą nawzajem, tak jak no gardzi dniem i na odwrót. Gdyby były bliźniakami, zadusiłyby się w kołysce. Każe pachnie w specyficzny sposób. Wszystko, co żyje, tchnie wonią ciepła, ograniczoną, niestałą. Aromat śmierci jest zimny i niezmienny." | |
| Maboroshi dodał: 17 VI 2011, 20:05:50 | głosy: +0 | -0 |
| "Zadowolenie wywołuje nudę, to jedna z paskudnych tajemnic życia." | |
| Maboroshi dodał: 17 VI 2011, 20:05:20 | głosy: +0 | -0 |
| "Za młodu człowiek myśli, czym zapełnić życie. Kiedy się zestarzeje, liczy się to, co pamięta." | |
| Maboroshi dodał: 17 VI 2011, 20:05:02 | głosy: +0 | -0 |