| "- Być zakochaną - Kiedy na nią spojrzałam, wyglądała przez okno pasażera. - Wzloty są takie wielkie, ale upadki jeszcze większe. To jest tak, jakby on mógł rozjaśnić lub zepsuć cały mój dzień.
Zasępiłam się. To nie brzmiało właściwie. Powierzanie komuś jedynego klucza do twojego szczęścia - to wyglądało na zbyt duże przywiązanie, nawet jak na miłość. Cichy głosik odezwał się w mojej głowie: To nie powinno tak wyglądać." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:56:47 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Wszystko inne wskoczy na swoje miejsce. Tylko żyj swoim życiem." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:56:21 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Chodzi o to, że wiemy już, że to się dobrze nie skończy, ale czytamy znowu dla tego wszystkiego, co dzieje się przed końcem. Bo warto." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:56:03 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Człowiek, który nie czyta, nie ma żadnej przewagi nad tym, który nie umie czytać." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:55:46 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Wiedzieć, co się stanie, to coś innego, niż wiedzieć, jak to się stanie. A dotarcie tam to najlepsza część." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:55:16 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "To tak jakbyś tonęła, a książka była powietrzem." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:54:51 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Rozciąga się przede mną cały dzień, prawie półtora tysiąca wypełnionych pustką minut." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:53:32 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Lubię pociągi, co w tym złego? Pociągi są cudowne." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:53:15 |
głosy: +1 | -2 |
|
| "Jeśli bardzo się kogoś pożąda, moralność a już na pewno profesjonalizm przestaje się liczyć." |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:53:04 |
głosy: +1 | -0 |
|
| "Był taki czas, kiedy myślałam, że może być dla mnie wszystkim, że mi wystarczy. Myślałam tak przez wiele lat. Kochałam go bez reszty. Wciąż kocham. Ale już tego nie chcę. Czuję się sobą tylko w te sekretne, rozognione popołudnia, takie jak to wczorajsze, gdy ożywam w gorączce i półmroku. Skąd pewność, że jeśli ucieknę, to znajdę coś, co mnie wreszcie nasyci? Skąd pewność, że nie skończę, czując się dokładnie tak jak teraz, przytłoczona zamiast bezpieczna? Może zechcę uciec znowu, znowu i znowu, by w końcu wrócić tutaj, do domu przy starych torach, bo nie będzie już dokąd uciekać. Może. A może nie. Trzeba ryzykować, prawda?" |
| Miravelle dodał: 01 XI 2016, 14:52:53 |
głosy: +0 | -0 |
|
