| "Z takiego czy innego powodu nagle okazało się, że ja, dziewczyna, która bała się narkotyków, ponieważ zmarnować umysł to straszna rzecz, zapragnęła go zmarnować i to możliwie prędko." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:58:50 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Mówię mu, że potrzebuję pomocy. Bardzo potrzebuję. Mówię, że się boję. Mówię, że ziemia ucieka mi spod nóg, że sufit zaraz wyląduje mi na głowie. Mówię mu, że czuję się jak wieżowiec w stylu art deco, jak Chrysler Building, ale moja konstrukcja się wali, szkło sypie się na chodniki, wokół moich nóg. Stąpam boso po szkle, a wokół jest ciemna noc. Składam się z okruchów szkła i jestem tym kimś ranionym przez szkło. Zabijam się." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:58:32 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Marzyłam, że pojadę do nibylandii, gdzie złe nastroje, brzydkie myśli i czarne fale po prostu nie istnieją." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:58:15 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Byłam jedynym człowiekiem szukającym prawdziwej miłości w burdelu." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:58:04 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Teraz wiem, że gdybyśmy po prostu odrabiali lekcje, kładli się spać przed dwunastą i wstawali na poranne zajęcia – gdybyśmy żyli jak normalni ludzie – uniknęlibyśmy z powodzeniem wielu niedorzeczności. Bylibyśmy zbyt zajęci pogonią za celowym życiem, by uczestniczyć w drugorzędnych melodramatach. Ale nie należeliśmy do normalnych ludzi. Byliśmy zdesperowani i stuknięci, wszyscy, co do jednego." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:57:54 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "[…] i chyba właśnie wtedy zrozumiałyśmy obie, że jeżeli nawet istnieje zbawienie, jest w nim zawsze jakiś haczyk." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:57:40 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Nie potrafię się przedostać do życia, które toczy się po drugiej stronie szyby, gdzie świat jest miękki jak muł i ludzie nie boją się w nim tarzać." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:57:26 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Nie obchodziło mnie nic z wyjątkiem mojego cierpienia." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:57:17 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "Czułam się jak człowiek cierpiący na klaustrofobię, który, żeby zabić strach, postanawia zamieszkać w małej, ciemnej jaskini." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:56:57 |
głosy: +0 | -0 |
|
| "[…] zatracona w samotności, która miała trwać wiecznie, w opustoszeniu, które nie miało się nigdy skończyć." |
| patrycja175 dodał: 31 V 2012, 10:56:47 |
głosy: +0 | -0 |
|
