
| "Dopiero po wielu latach i usamodzielnieniu się zrozumiałem, jak wartościowe były te nabyte sprawności, które ułatwiały mi życie, szczególnie w internacie, a potem w akademiku." | |
| agnieszka3201 dodał: 21 VII 2017, 10:46:23 | głosy: +0 | -0 |
| "Dlaczego zrezygnował z tego, w imię czego? Może z wielkiej miłości, której wcześniej nie doświadczył, a teraz zrozumiał, ile błędów popełnił i uważał, że nie da się ich naprawić i pozostał w nim chyba brak wiary w przyszłość." | |
| agnieszka3201 dodał: 21 VII 2017, 10:46:05 | głosy: +0 | -0 |
| "Czy to wystarczy, aby takie urodzenie w przysłowiowym czepku dawało szczęście i powodzenie na całe życie? Jak to się sprawdziło przez następne lata wojny, później zależności i wreszcie wolności? Czy to miało jakieś znaczenie w ciągu kolejnych lat?" | |
| agnieszka3201 dodał: 21 VII 2017, 10:45:46 | głosy: +0 | -0 |
| "Zawsze na szkoleniach nam powtarzano i ja to samo powtarzałem swoim adeptom, że nie ma mowy o związkach i uczuciach między agentami. Miłość i ukochane osoby, to najsłabszy punkt każdego agenta. Punkt, który w pierwszej kolejności wykorzysta nasz wróg, jeśli będzie chciał nas złamać." | |
| agnieszka3201 dodał: 21 VII 2017, 08:49:18 | głosy: +1 | -0 |
| "Wiem już na pewno, że moje dotychczasowe życie nie było zwykłe i nudne. Obawiam się, że mogło być nawet niebezpieczne. Co gorsze, chyba nadal takie jest. Czy w tej chwili grozi mi jakieś niebezpieczeństwo? Czy może to ja komuś zagrażam?" | |
| agnieszka3201 dodał: 21 VII 2017, 08:49:01 | głosy: +1 | -0 |
| "Tak długo broniłam się przed miłością. Dopiero teraz, kiedy kolejny raz przekonałam się, jak ulotne i kruche może być nasze życie, jak niewiele potrzeba, żeby znów wszystko stracić, zrozumiałam, jak bardzo potrzebuję miłości. Jak bardzo chcę kochać i być kochana. Zrozumiałam, że nie mam prawa odtrącać tego, co naprawdę nadaje sens ludzkiemu życiu. Nie wolno mi odtrącać miłości. Nie wolno mi krzywdzić siebie samej." | |
| agnieszka3201 dodał: 21 VII 2017, 08:48:38 | głosy: +1 | -0 |
| "Każde przeczytane słowo przenosi mnie w świat, którego wprawdzie nie pamiętam, ale który jest mi naprawdę bliski. Czuję, że to był mój świat i moje życie. Tak bardzo chciałabym to wszystko pamiętać. Chociaż obraz, który wyłania się z pamiętnika, jest smutny, pełen tęsknoty i bólu, to jednak podświadomie wiem, że jest prawdziwy i jest mój." | |
| agnieszka3201 dodał: 21 VII 2017, 08:48:21 | głosy: +1 | -0 |
| "Czy to fragmenty mojego życia, moich myśli i przeżyć są zamknięte w tym zeszycie? Boże, jeśli to naprawdę ja, to może wreszcie dowiem się o sobie czegoś więcej, co pozwoli mi rozpoznać siebie i przypomnieć sobie swoją przeszłość." | |
| agnieszka3201 dodał: 21 VII 2017, 08:48:01 | głosy: +1 | -0 |
| "- Bo ja już nie jestem młoda - szepnęła. - Każdy z nas kiedyś się zestarzeje - odparł Błażej. - Nawet te najpiękniejsze kiedyś będą pomarszczone. Taka kolej rzeczy. - No tak. - Jadwiga westchnęła. - A wiesz, że jak byłam młoda, to miałam poczucie, że to będzie trwać wiecznie? Że zawsze moja skóra będzie jędrna, że zawsze będą oglądać się za mną na ulicy... A teraz czasem widzę siebie w witrynach sklepowych i zastanawiam się, kim jest ta kobieta, która na mnie patrzy... Ale... Trzeba się z tym pogodzić." | |
| Meg90802 dodał: 21 VII 2017, 01:55:09 | głosy: +14 | -0 |
| "- Świat się dzisiaj nie kończy - odrzekł. Julia uśmiechnęła się i zmrużyła oczy. - Nie, świat się dzisiaj zaczyna." | |
| Meg90802 dodał: 21 VII 2017, 01:52:19 | głosy: +15 | -0 |