Żeby zrozumieć potwory chodzące po tym świecie, musisz wniknąć głęboko w ich umysły. To niezwykle niebezpieczna gra – zwłaszcza gdy budzi się w tobie empatia i tracisz poczucie tego, co dobre, a co złe.
Do tej pory nigdy mi się to nie zdarzyło…
Przy żadnym śledztwie nie miałem wątpliwości. Czarne było czarne, a białe – białe. Prosta sprawa. Nie pozostawało miejsca na odcienie szarości.
Ale ta ostatnia sprawa? Sam już nie wiem, po której stronie stoję. Nie rozumiem, jakim cudem to miasto jeszcze istnieje i nie zawaliło się pod naporem kłamstw, w które mieszkańcy sami się zaplątali.
Za każdym razem, gdy dokopuję się do okrucha prawdy, żołądek zaciska mi się w supeł, a serce wali jak szalone. Kiedy wydaje mi się, że usłyszałem już wszystko, co najgorsze, ze zgliszczy brudnych kłamstw wyłania się kolejny, większy koszmar.
Lecz najbardziej martwi mnie to, że straciłem pewność, komu ufać.
Zawsze szczyciłem się tym, że nikt nie zdołał wywieść mnie w pole. Kłamstwo wyczuwałem na milę. I nigdy nie wierzyłem w bajki o zaślepiającej miłości… Aż do dnia, w którym na mojej drodze stanęła Lana.
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
Oceń tę książkę:
Dodał: 