Szymborska z wielkim dystansem podchodzi do śmierci, personifikując opisuje ją jako istotę podobną człowiekowi i równie ułomną, niedoskonałą. Autorka zachęca do czerpania z życia jak najwięcej, gdyż "kto ile zdążył,/ tego mu cofnąć nie może."
Uwielbiam twórczość Wisławy Szymborskiej. Banalne rzeczy opisane w sposób niezwykle delikatny czy żartobliwy, ale ukrywający w sobie jakąś większą prawdę, wielkie przesłanie.
Polecam!