Od tej książki zaczęły pojawiać się liczne motywy z bohaterem romantycznym w literaturze.
Podobno Cierpienia Młodego Wertera przyczyniły się do wzrostu samobójstw wśród zakochanych mężczyzn. Widać książka miała ogromny wpływ! Nawet zaczęła się moda na ubiór wzorem stroju Wertera.

Dochodzę do wniosku, że współczesny bohater romantyczny istnieje i przetrwał, przemieniła się tylko jego postać. Otóż chodzi o ludzi określani mianem emo, czujących się niezrozumianymi, często samotnymi i nieszczęśliwie zakochanymi. Idealnie pasują do wzorca bohatera romantycznego.

Wydaje mi się, że za 100 lat ludzie będą uczyć się nie tylko o bohaterze romantycznym ale także o jego następcy subkulturze ludzi emo .

Pierwsze słyszę

Zabawna perspektywa. "Mamo, tato! A dzisiaj pani polonistka przyniosła na lekcję żyletki i uczyliśmy się o emach!" ;]

Może tak być za kilka czy kilkanaście lat. Skoro teraz są tematy poświęcone kulturze hiphop. Miałem kilka lekcji o HH w liceum. To dlaczego by kiedyś nie miało być lekcji o subkulturze emo??

to fakt, ludzie chcieli umierać jak Werter, nie wiem, może jestem aromantyczna, ale mnie ten Werter jakoś nie przekonał a co do "imoł" to na pewno pojawią się nie raz w przyszłości ponieważ kicz, i kultura masowa to tematy, o które się zahacza na lekcjach.

Z pewnością przyszłe pokolenie o to zahaczy, w sumie tylko zahaczy bo nie ma nad czym się zachwycać. Czy kultura emo wnosi jakąś treść literacką poza muzyką i blogami emokids? Chyba nie...

Miałam identyczne przemyślenia po przeczytaniu tej książki...

Znam nawet takiego jednego Wertera (i to nie emo)... Oby tylko nie skończył jak bohater książki

Czyżby nosił żółte spodnie, buty i błękitny frak?

Jak twierdzi Boy Werter wcale nie umarł z miłości Zresztą, w przeciwieństwie do większości emo przynajmniej był konsekwentny w swoich działaniach.
Poza tym emo pojawia siÄ™ w edukacji, przynajmniej w mojej szkole ^^

Dla mnie Werter jest zbyt egzaltowany.

Ja się zgadzam z tym co twierdzi Boy, nie sądzę, żeby Werter zabił się z miłości, chciał jedynie przysłonić tym swoje prawdziwe pobudki. W każdym razie bardzo lubię tą książkę, bo podoba mi się sposób w jaki są prezentowane w niej emocje i przeżycia głownego bohatera, chociaż sama fabuła wydaje mi się... średnia.

A ja już od pierwszych stron czułam, że Werter jest starszym odpowiednikiem takiego dzisiejszego emo. Tak się cieszyłam i mówiłam, że będziemy czytać "emo lekturę", a tu dupa - przy pierwszych stronach już nie wytrzymałam i nie doczytałam do końca. Jak dla mnie po prostu za dużo ekspresji, egzaltacji i emo.

Zgadzam się z Sanai ja jestem obecnie w trakcie czytania i mam nadzieję, że wytrwam do końca, ale jest ciężko. Jeśli chodzi o subkulturę emo to cały romantyzm, nie tylko "Werter" jest strasznie nią nasiąknięty i przez to całkowicie do mnie nie przemawia.

@karolla022 ja się w 100% zgadzam.szkoda tylko, że książkę trzeba przeczytać bo inaczej pani O. nas udupi (za przeproszeniem).
ja osobiście cierpię czytając tą książkę, chyba nawet bardziej niż Werter...
nie wiem może chodzi o to, że kompletnie nie kupuje romantyzmu (w sensie całej epoki)-dla mnie to pitu pitu o roślinkach, miłości i jacy to nie jesteśmy biedni...jednym słowem pierdoły. chyba jestem niewrażliwa tzw. zimna ryba...

Jestem mniej więcej w połowie książki i ciężko się czyta. Nie wiem czy dotrwam do końca, ale postaram się. Pewnie dlatego, że nie lubię użalania się nad sobą. Mi też w życiu wiele rzeczy nie wyszło, ale jakoś żyję. Co do Wertera, to zdecydowanie ma coś z emo, a może raczej emo z Wertera.

"Cierpienia Młodego Wertera"- po przeczytaniu żałowałam, że główny bohater umarł dopiero w okolicach 90 str, a nie na samym początku. Oszczędziłby wszystkim czytania nudnych fragmentów.

Czy był to jeden z "prekursorów" emo? Ciężko mi powiedzieć. Po części na pewno tak. Wiecznie smutny, zatroskany, a jak każdy bohater romantyczny- nieszczęśliwie zakochany.