Fajnie się czytało tą sagę. Aż do tej części. Jeszcze pal licho początek, środek też można było zdzierżyć, ale co Meyer, do cholery jasnej, sobie myślała, kiedy płodziła tak głupie i przewidywalne zakończenie?!

Zdecydowanie najlepsza częśc sagi;) pochłonęłąm ją w mgnieniu oka;]

Okropność.
Przeczytałam 1/4 książki i wiedziałam, że więcej nie dam rady. Nie dałam.